Ποιος μίλησε για Ισότητα;

Αντικείμενό μου είναι η εκπαίδευση και η επιμόρφωση ενηλίκων σε μία δύσκολη και παρεξηγημένη θεματική που είναι η βία κατά των γυναικών. Ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν ένα τουλάχιστο πρόσωπο, από το φιλικό, συγγενικό, ή κοινωνικό τους περιβάλλον, που είναι θύμα ή υποψιάζονται ότι είναι θύμα βίας, παρόλα αυτά ελάχιστοι από αυτούς έχουν εμπλακεί ή θα εμπλακούν,  καθοιονδήποτε τρόπο, είτε με το θύμα, υποστηρικτικά, είτε με το δράστη, καταγγελτικά. Οι  κύριοι λόγοι αυτής της ανεχτικής, στη βία, συμπεριφοράς είναι οι εξής: 1) ακόμα και σήμερα η βία κατά των γυναικών και ιδιαίτερα η ενδοοικογενειακή βία θεωρείται προσωπική υπόθεση και 2) ενώ η βία κατά των γυναικών συνιστά κατάφωρη παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, να παρουσιάζεται αποκλειστικά ως μείζον φεμινιστικό θέμα από φεμινίστριες.

Ξεκινάω με αυτό τον πρόλογο γιατί είμαι απόλυτα πεπεισμένη ότι ο εκπαιδευτής κινείται και ελίσσεται ανάλογα με την θεματική του. Εγώ δεν έχω να αντιμετωπίσω μόνο την άγνοια των εκπαιδευόμενων για αυτό το πολυσύνθετο και πολυδιάστατο φαινόμενο αλλά και τα ταμπού και τα στερεότυπα που ενυπάρχουν στο μυαλό το περισσότερων, αφού όπως ισχυρίζονται και διατείνονται, η βία κατά των γυναικών είναι εύρημα και ευφυολόγημα του φεμινιστικού κινήματος και στην καλύτερη των περιπτώσεων, εάν υπάρχει το φαινόμενο, υπάρχει, γιατί η γυναίκα θέλει και τα παθαίνει .  

Διαβάζοντας τις κύριες θεωρίες και πρακτικές εκπαίδευσης, προσπάθησα να τοποθετήσω τον εαυτό μου ως εκπαιδευτή μέσα σε κάποιες από αυτές. Στάθηκε αδύνατο να κατασταλάξω απόλυτα σε κάποια θεωρία και να αποδεχτώ ολοκληρωτικά τις μεθόδους και πρακτικές της. Εντούτοις αναγνώρισα το εαυτό μου ως εκπαιδευτή- «διευκολυντή» της μάθησης περισσότερο,  και λιγότερο εμψυχωτή.  Αλλιώς θα μιλήσεις και θα παρουσιάσεις ένα ανθρωπιστικό ή κοινωνικό θέμα και αλλιώς ένα τεχνοκρατικό.

Ο εκπαιδευτής πρέπει να ελίσσεται και να κινείται ανάλογα με την εκάστοτε θεματική του, τους εκπαιδευόμενους και συνακόλουθα, την αδιάφορη ή ενεργή συμμετοχή τους. Ο εκπαιδευτής –διευκολυντής της μάθησης πρέπει να τροφοδοτεί τους εκπαιδευόμενους συνεχώς με ερωτήματα και να τους παρακινεί και να τους ενθαρρύνει να στοχαστούν κριτικά πάνω σε εμπειρίες που ο ίδιος ο εκπαιδευτής ή πιθανόν και κάποιος άλλος συμμετέχων φέρνει στην ομάδα.. Για μένα επιτυχημένη είναι η εκπαίδευση που όταν φεύγεις από αυτή ή την παίρνεις μαζί σου ή σε ακολουθεί αυτή…  Και εδώ θα έλεγα ότι ενστερνίζομαι αυτό που λέει ο Jarvis ότι ο άνθρωπος δεν είναι άλλο παρά το σύνολο της μάθησής του ενώ η εμπειρία δεν είναι άλλο παρά η προσωπική ενσυναίσθηση του Άλλου, η οποία συμβαίνει στο σημείο που συναντάται ο εσωτερικός μας εαυτός με τον έξω κόσμο ή με τον κόσμο του Άλλου… τολμώ να προσθέσω.

        _____________________*_______________________     

Το σεμινάριο εκπαίδευσης ορίστηκε στο γραφείο ενός συναδέλφου,  το τελευταίο Σάββατο του Μαρτίου και ώρα 9 το πρωί.  Τον τελευταίο χρόνο, το  γραφείο αυτό, είχε καταστεί τόπος συνάντησης ,συζήτησης και γόνιμου προβληματισμού μίας ομάδας νεαρών δικηγόρων, η οποία με οδηγό την ασίγαστη δίψα για μάθηση αλλά και το ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο και το κοινωνικό σύνολο, διοργάνωνε επιμορφωτικές συναντήσεις παντός νομικού θέματος. Κάθε μήνα η ομάδα έφερνε και ένα θέμα προς συζήτηση- επιμόρφωση.  Κάθε μήνα η ομάδα καλούσε και έναν συνάδελφο επιμορφωτή. Την ιδέα, για την επιμόρφωση της ομάδας στα θέματα της βίας κατά των γυναικών, την έριξε η Μάγδα στο τραπέζι. Στην αρχή, όπως η ίδια μου εκμυστηρεύτηκε, κάποιοι  συνάδελφοι, αντέδρασαν στη διοργάνωση του σεμιναρίου και ήσαν αρνητικοί. Κάποιοι, περισσότερο διαλλακτικοί, πρότειναν να προσκληθεί ταυτόχρονα και ένας νομικός που να ασχολείται με τη βία κατά των αντρών. Η συζήτηση για τη διοργάνωση του σεμιναρίου κρατούσε καλά τους τελευταίους μήνες και η πιθανότητα να διοργανωθεί μία συνάντηση επιμόρφωσης συζητιόταν και συζητιόταν. Η πιθανότητα έγινε πραγματικότητα, όταν η Μάγδα έστειλε στην ομάδα τα στατιστικά στοιχεία της ενδοοικογενειακής βίας που έδωσε η Αστυνομία και η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων το 2011. Αμέσως κανονίστηκε η επιμορφωτική συνάντηση και το θέμα : Νομική Συμβουλευτική σε γυναίκες –θύματα βίας με την Οπτική του Φύλου. Τον τίτλο τον «έκλεψε»  η Μάγδα από τον Οδηγό Νομικής Συμβουλευτικής με την Οπτική του Φύλου σε γυναίκες θύματα βίας, που έχει αναρτήσει η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων στην ιστοσελίδα της και του οποίου τυγχάνω συγγραφέας. Έτσι έγινε και η επικοινωνία μαζί μου.  Έφτασα στον ορισθέντα τόπο συνάντησης, στο γραφείο του συναδέλφου, στις 8 και 30. Με έκπληξη είδα ότι στην αίθουσα συμβουλίου κάθονταν 13 άνθρωποι αντί για 8, όπως είχα ενημερωθεί. Γρήγορα μέτρησα 7 άντρες και 6 γυναίκες και έλειπε η Μάγδα. Όλοι πίνανε τον καφέ τους και συζητούσαν φωναχτά μεταξύ τους. Με έπιασε τέτοιο άγχος που πήρα το κινητό μου και βγήκα στο μπαλκόνι να της τηλεφωνήσω. Η Μάγδα δεν απαντούσε. Μπήκα μέσα και καλημέρισα.  Ένας συνάδελφος με πλησίασε και με ρώτησε εάν είμαι η ομιλήτρια.  Ναι είπα, εγώ είμαι. Τον είδα με κοίταζε καλά- καλά. Γιατί με κοιτάτε έτσι;… τον ρώτησα. Περίμενα να δω κάτι διαφορετικό… μου απάντησε και γέλασε και μετά μου ζήτησε συγγνώμη. Δεν χρειάζεται να μου ζητάτε συγγνώμη… του είπα, ξέρω τι εννοούσατε και χαίρομαι που είσαστε ειλικρινής και μου το είπατε. Κάθισα στο γραφείο που είχε τοποθετηθεί  μπροστά από το μακρύ τραπέζι του συμβουλίου. Ετοίμαζα μηχανικά το φάκελό μου, όταν μπήκε η Μάγδα. Αμέσως ήρθε προς το μέρος μου. Τι έγινε;  μου είπε όλο χαμόγελο. Γνωριστήκατε;   Δεν πρόλαβα …μόνο ένας ήρθε και μου μίλησε, της απάντησα.  Να αυτός εκεί και της τον έδειξα με τρόπο. Σίγουρα θα είναι από αυτούς που αρνιόντουσαν την συνάντηση … συμπλήρωσα χαμηλόφωνα. Μέντιουμ είσαι …μου είπε …που το κατάλαβες; Θα σου πω στο τέλος ψιθύρισα. Με είχε πιάσει άγχος.  Στο μυαλό μου στριφογύριζε η φράση που μου είχε πει ο νεαρός συνάδελφος …περίμενα να δω κάτι άλλο…  ένδειξη ότι ήδη ένας από την ομάδα ήταν αρνητικά προκατειλημμένος. Κοίταξα το ρολόι μου. Η ώρα ήταν ακριβώς 9. Έπρεπε να αρχίσω. Το είπα στην Μάγδα και αυτή πήρε τη θέση της στην υπόλοιπη ομάδα.

Ξεκίνησα παρουσιάζοντας τον εαυτό μου. Λίγα λόγια, επιγραμματικά, τι έχω κάνει, που έχω εργαστεί. Στη συνέχεια ζήτησα να γνωριστούμε μεταξύ μας και να παρουσιάσει ο καθένας τον διπλανό του. Ήδη οι περισσότεροι γνωρίζονταν πολύ καλά. Όταν τελείωσε και ο τελευταίος την παρουσίαση, τους ζήτησα να ορίσουμε το χρόνο λήξης της επιμορφωτικής συνάντησης. Με ενημέρωσαν ότι οι συναντήσεις τελειώνουν γύρω στις 3.  Συμφωνήσαμε να κάνουμε ένα δεκαπεντάλεπτο διάλειμμα στις 11 και ένα διάλειμμα μισάωρου στις 1μμ. Στη συνέχεια πήρε το λόγο η Μάγδα, η οποία είχε συγκεντρώσει τα ερωτήματα των μελών της ομάδας σε ένα χαρτί και με βάση τα οποία θα έπρεπε  να οριοθετηθεί το πρόγραμμα, και πρότεινε να ξεκινήσουμε από την οπτική του φύλου στη νομική συμβουλευτική, όπως και ήταν ο τίτλος του θέματος. Ένας συνάδελφος παρενέβη αντιπροτείνοντας να εξετάσουμε το θέμα νομική συμβουλευτική από την οπτική των φύλων σε θύματα βίας και των δύο φύλων.  Γέλιο και ψίθυρος απλώθηκε μέσα στην αίθουσα. Κοίταξα τον συνάδελφο που πρώτος με είχε καλημερίσει. Ήταν σιωπηλός και με κοίταζε. Η Μάγδα το ίδιο. Οι υπόλοιποι είχαν παρασυρθεί από την αντιπρόταση και είχαν αρχίσει μία ζωηρή συζήτηση. Σηκώθηκα όρθια και κάθισα στη δεξιά πλευρά του γραφείου που μου είχαν δώσει. Στράφηκα στον συνάδελφο που έκανε την αντιπρόταση λέγοντας πως τα φύλα είναι δύο και πως συμφωνώ μαζί του ότι η οπτική θα πρέπει να είναι των φύλων και όχι μόνο του Φύλου γιατί βία δέχονται και οι άνδρες από τις γυναίκες. Παράλληλα επισήμανα το δικό μου ρόλο στη συγκεκριμένη συνάντηση και τη θεματική που μου είχε ορισθεί εξαρχής. Επίσης ενημέρωσα , ότι ενώ γνωρίζω μεμονωμένες περιπτώσεις ανδρών που έχουν υπάρξει θύματα βίας είτε σωματικής –είτε ψυχολογικής από γυναίκα, εντούτοις δεν έχω την εμπειρία αυτή, που θα με καθιστούσε ικανή να έχω άποψη επί του θέματος. Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο, κάποιος, είτε από γούστο, είτε επειδή  διάκειται αρνητικά απέναντι στη θεματική της επιμόρφωσης, να δημιουργεί θέμα, εκ του μη όντος, και να διασπείρει  αμφιβολίες σχετικά με την σκοπιμότητα κα την αναγκαιότητα της επιμορφωτικής συνάντησης ή του σεμιναρίου. Μου έχει συμβεί αρκετές φορές σε σεμινάρια με αστυνομικούς. Όμως εδώ δεν υπήρχε τέτοια περίπτωση και η παρατήρηση του συναδέλφου ήταν εύστοχη. Η βία κατά των ανδρών είναι ένα γεγονός που δεν μπορείς να το παραβλέψεις . Και σε αυτή την περίπτωση η συμβουλευτική στον άνδρα- θύμα  θα γινόταν με την Οπτική του Φύλου, του δικού του φύλου. Είναι σημαντικό να αποδέχεσαι μία αλήθεια που φέρνει κάποιος στη συζήτηση ή στην ομάδα, όσο μικρή και να είναι αυτή. Επίσης είναι σημαντικό για τον εκπαιδευτή να αναδεικνύει  τη σημαντικότητα του κάθε θέματος ή του γεγονότος ή της αλήθειας εν προκειμένω. Τίποτα δεν είναι όμοιο, αλλά και τίποτα δεν είναι ίσο. Η παραδοχή από πλευράς μου του γεγονότος της βίας κατά των ανδρών κατεύνασε τις αντιδράσεις και έτσι μπορέσαμε να ξεκινήσουμε την επιμόρφωση με μία μελέτη πραγματικής περίπτωσης με άσχημο δικαστικό τέλος . Η Άννα, αλλοδαπή, παντρεμένη τρία χρόνια με τον Δημήτρη ( πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και οι δύο), έχασε την επιμέλεια της κόρης της λόγω κατάθλιψης. Αναλύθηκε όλη η πορεία της Άννας, από την αρχή εκδήλωσης του πρώτου περιστατικού της βίας μέχρι και την έκδοση της δικαστικής απόφασης.  Οι συμμετέχοντες –συνάδελφοι μέσα από τις πραγματικές περιπτώσεις που αναλύθηκαν, συνολικά παρουσιάστηκαν και συζητήθηκαν 5 περιπτώσεις με δικαστική εμπλοκή,  μπόρεσαν να καταλάβουν πως λειτουργεί η δυναμική της βίας στην συναισθηματική και ψυχική υγεία της γυναίκας. Συναισθάνθηκαν τα θύματα και αυτό αποδείχτηκε από τις καταιγιστικές ερωτήσεις αλλά και από το γεγονός ότι ζητήσανε να κάνουμε μόνο το μεγάλο διάλλειμα . Περαιτέρω κατανόησαν την συμπεριφορά καχυποψίας που έχουν πολλές φορές τα θύματα απέναντι στους δικηγόρους και στους λειτουργούς της δικαιοσύνης.   Η συνάντηση είχε ολοκληρωθεί με επιτυχία.

Θα μπορούσατε να μας δώσετε έναν ορισμό της έννοιας Οπτική του Φύλου για την νομική συμβουλευτική σε θύματα άνδρες ; ήταν ο συνάδελφος που είχε κάνει την αντιπρόταση στην αρχή της συνάντησης. Αυτή τη φορά κανένας δεν γέλασε, κανένας δεν μίλησε. 

Στεφανία Σουλή


( Εργασία Αναστοχασμού στην Εκπαίδευση-Εκπαιδευτών του ΙΝΕΠ- 9/5/2012)

  

ΘΑ ΠΑΝΤΡΕΥΤΩ ΣΤΟ ΒΕΓΚΑΣ

Όταν διάβασα τις διατάξεις του ν. 4055/2012 και τις αλλαγές που επιφέρει στη συναινετική λύση του γάμου, σκέφτηκα πόσο ισοπεδωτικές έχουν γίνει οι διαδικασίες σε ένα θεσμό που ούτως ή άλλως περνάει κρίση. Πλέον αρκεί να έχεις συμπληρώσει έξι μήνες γάμου και με μία  έγγραφη συμφωνία, η οποία επικυρώνεται από το Δικαστήριο, προχωράς στη λύση του. Τόσο απλά, τόσο εύκολα, τόσο γρήγορα. Και θυμήθηκα μία φίλη, τέτοια εποχή, δύο χρόνια πριν, που πέρναγε το δικό της βάσανο. Ούτε χρόνο παντρεμένη, για μία ασήμαντη αφορμή και ο σύζυγός της, αποφάσισε εγωιστικά να λύσει το γάμο. Η πρώτη συζήτηση πραγματοποιήθηκε την επομένη μέρα  συμπλήρωσης του έτους και εμείς, μία εβδομάδα πριν, συζητούσαμε για τα διαδικαστικά. Επέμενα να κάνει πληρεξούσιο στον δικηγόρο του συζύγου της για να μην ταλαιπωρηθεί, το είχε αμελήσει και πλησίαζαν οι μέρες. Θυμάμαι ότι με πήρε τηλέφωνο και μου είπε ότι θα παρουσιαστεί αυτοπροσώπως στο δικαστήριο. Θα πας ; την ρώτησα έκπληκτη, ναι,  μου απάντησε θέλω να το ζήσω μέχρι τέλους. Αγαπούσε και  δεν είπα τίποτα. Πήγε στο δικαστήριο με τον δικηγόρο. Ο σύζυγός της είχε κάνει πληρεξούσιο. Το έζησε μέχρι τέλους και λύγισε. Ο ευαίσθητος συνάδελφος τα «μετέφερε»  όλα στον πελάτη του. Η συνέχεια;  Φυσικά και δεν υπήρξε δεύτερη συζήτηση. Το ερωτευμένο ζευγάρι είναι μαζί σήμερα και χαίρονται το νεογέννητο παιδί τους.  

Η μία σκέψη έφερε την άλλη σκέψη, ότι με τις σημερινές ταχύτατες διαδικασίες η φίλη μου δεν θα είχε άλλη μία ευκαιρία, ούτε και ο σύζυγός της βέβαια, όπως τότε, που το Δικαστήριο κατά την πρώτη συζήτηση της υπόθεσής τους έδωσε υποχρεωτικά αναβολή για διάστημα 10 μηνών. Αρκετός χρόνος για να νοιώσουν,  να δοκιμαστούν, να σκεφτούν, να  πάρουν αποφάσεις . Όλοι  δικαιούνται μία ευκαιρία και πολύ περισσότερο ένας γάμος που έχει διαρκέσει μόλις έξι μήνες.

Αυτές οι σκέψεις και άλλες πολλές κλωθογυρίζουν στο μυαλό μου από εκείνη την ημέρα  και μπαίνουν σφήνα τα λόγια συμβουλευόμενων που ρωτούσαν με αγωνία για το αυτόματο διαζύγιο. Μα το διαζύγιο δεν βγαίνει αυτόματα τους έλεγα και εξηγούσα αναλυτικώς τη διαδικασία της συναινετικής λύσης του γάμου και της διετούς διάστασης. Και επέμεναν ότι κάποιος τους είχε μιλήσει για το αυτόματο διαζύγιο. Ήθελαν να προχωρήσουν στη λύση του γάμου αλλά μόνο με την προϋπόθεση ότι αυτό θα γινόταν ταχύτατα, σχεδόν αυτόματα. Και ήταν διάχυτη η απογοήτευσή τους όταν συνειδητοποιούσαν το χρονικό διάστημα που έπρεπε να περιμένουν για να πιάσουν στα χέρια τους το πολυπόθητο χαρτί. Αρκετές από αυτές τις γυναίκες, που επιθυμούσαν διακαώς μία αυτόματη λύση του γάμου τους, δεν βρίσκονταν καν σε διάσταση ούτε και στη συνέχεια προχώρησαν  στις νομικές διαδικασίες λύσης του. Και όμως επέμεναν ότι από κάπου είχαν ενημερωθεί για την αυτόματη λύση του γάμου …

Σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 2 του Ν. 4055/2012 το άρθρο 1441 του Αστικού Κώδικα αντικαταστάθηκε ως εξής:

 « Οι σύζυγοι μπορούν με έγγραφη συμφωνία να λύσουν το γάμο τους, εφόσον έχει διαρκέσει τουλάχιστον έξι μήνες πριν από την κατάρτισή της. Η συμφωνία αυτή υπογράφεται από τα συμβαλλόμενα μέρη και από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους ή μόνον από τους τελευταίους, εφόσον είναι εφοδιασμένοι με ειδικό πληρεξούσιο, το οποίο πρέπει να έχει δοθεί μέσα στον τελευταίο μήνα πριν από την υπογραφή του συμφωνητικού.    

Αν υπάρχουν ανήλικα τέκνα, για να λυθεί ο γάμος πρέπει η ανωτέρω συμφωνία να συνοδεύεται με άλλη έγγραφη συμφωνία των συζύγων που να ρυθμίζει την επιμέλεια των τέκνων και την επικοινωνία με αυτά, η οποία ισχύει ώσπου να εκδοθεί η απόφαση για το θέμα αυτό σύμφωνα με το άρθρο 1513. Η κατά τα ανωτέρω έγγραφη συμφωνία, καθώς και το έγγραφο συμφωνητικό που αφορά την επιμέλεια και την επικοινωνία των ανήλικων τέκνων ή τη διατροφή αυτών, εφόσον έχει συμφωνηθεί, υποβάλλονται μαζί με τα ειδικά πληρεξούσια, όταν απαιτείται, στο αρμόδιο μονομελές πρωτοδικείο, το οποίο με απόφασή του, που εκδίδεται κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, επικυρώνει τις συμφωνίες και κηρύσσει τη λύση του γάμου, εφόσον συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις. Η απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου που αφορά την επιμέλεια, επικοινωνία και διατροφή των ανήλικων τέκνων αποτελεί εκτελεστό τίτλο.»

Στεφανία Σουλή

ΠΑΡΑΒΟΛΟ ΚΑΙ ΜΗΝΥΣΗ ΑΠΟ ΘΥΜΑΤΑ ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΒΙΑΣ

Σύμφωνα με την υπ.αρ. 123827/2010 απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, από 23/1/2011, ο καταθέτων μήνυση-έγκληση, υποχρεούτο να καταβάλλει , για το παραδεκτό της μήνυσης/έγκλησης, παράβολο υπέρ του Δημοσίου, ποσού εκατό (100) ευρώ. Το ως άνω παράβολο επιβαλλόταν αδιακρίτως εισοδήματος στα θύματα εγκληματικών πράξεων ακόμα και σε όσα ανέφεραν έγκλημα στην Αρχή. Η αύξηση του παραβόλου κατάθεσης μήνυσης από 10€ σε 100€  (1000% αύξηση), αποτελούσε δυσμενή διάκριση σε βάρος των οικονομικά ασθενέστερων πολιτών καθώς αναιρούσε την πρόσβαση αυτών στη δικαιοσύνη, δικαίωμα το οποίο προστατεύεται από το Σύνταγμα  (άρθρο 20) αλλά και από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ( άρθρο 6).   Ας αναφερθεί ότι για  προσφυγή στο  Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δεν απαιτείται παράβολο!

Πλέον με το Ν. 4055/2012 (Δίκαιη δίκη και εύλογη διάρκεια αυτής) δεν απαιτείται παράβολο υπέρ του Δημοσίου  για την κατάθεση μήνυσης για τα αυτεπάγγελτα διωκόμενα αδικήματα, κατά συνέπεια δεν απαιτείται παράβολο και για τα εγκλήματα ενδοοικογενειακής βίας, αφού η ποινική δίωξη αυτών, όπως ορίζει το άρθρο 17 του ν.3500/2006, ασκείται αυτεπαγγέλτως. Ειδικότερα το άρθρο 17 παρ. 1 του ν.3500/2006 ορίζει ότι η ποινική δίωξη για τα εγκλήματα των άρθρων 6 (ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη), 7 (ενδοοικογενειακή παράνομη βία και απειλή), 9 (ενδοοικογενειακή προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας) και 10 (παρακώλυση απονομής της δικαιοσύνης) ασκείται αυτεπαγγέλτως.    

Το άρθρο 28 παρ. 2 του ν. 4055/2012 ορίζει ρητά ότι δεν απαιτείται κατάθεση παραβόλου για τα εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής και τα εγκλήματα ενδοοικογενειακής βίας.

Ο νομοθέτης έλαβε πρόνοια και για τους οικονομικά ασθενέστερους πολίτες ορίζοντας στο ίδιο άρθρο ότι οι δικαιούχοι νομικής βοήθειας, όπως αυτοί προσδιορίζονται στο άρθρο 1 του ν. 3226/2004 εξαιρούνται από την κατάθεση παραβόλου .

Στεφανία Σουλή

ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ

Το φαινόμενο της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών έχει πάρει σοβαρές και ανησυχητικές διαστάσεις στην ελληνική κοινωνία, καθώς αναφέρονται πολυάριθμα τέτοια περιστατικά.

Έχει παρατηρηθεί ότι οι δράστες της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης είναι γνωστοί στην οικογένεια και στο παιδί. Η σεξουαλική κακοποίηση του παιδιού μπορεί να συμβεί μέσα στην οικογένεια από το γονιό, από θετό γονιό, πατριό, σύντροφο της άγαμης μητέρας, θείο, εξάδελφο, αδελφό ή άλλους συγγενείς.

Στο σύνολο των περιστατικών παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης που έχουν αναφερθεί ή καταγγελθεί στο Συμβουλευτικό Κέντρο, δράστης είναι ο πατέρας, ο πατριός ή ο σύντροφος της άγαμης μητέρας.

• Ένα τρίχρονο αγοράκι κακοποιήθηκε σεξουαλικά από το σύντροφο της άγαμης μητέρας. Το παιδί ανέφερε τη σεξουαλική κακοποίηση στη γιαγιά. Η γιαγιά απευθύνθηκε στην Εισαγγελία Ανηλίκων και κατήγγειλε το γεγονός. Από τον εισαγγελέα ανηλίκων δόθηκε εντολή για ιατρική εξέταση και νοσηλεία του παιδιού στο Νοσοκομείο Παίδων. Οι εξετάσεις επιβεβαίωσαν τη σεξουαλική κακοποίηση. Ο δράστης προφυλακίστηκε. Η μητέρα στην αρχή κατέθεσε κατά του δράστη. Εν συνεχεία με συμπληρωματική της κατάθεση διαφοροποίησε τη στάση της από τη μητέρα της και γιαγιά του παιδιού, με εμφανή τη διάθεση να υποστηρίξει το δράστη. Ισχυρίστηκε ότι ο σύντροφός της ήταν αθώος, παρ’ όλα τα σε βάρος του συντριπτικά στοιχεία ενοχής, και ότι όλα ήταν μια πλεκτάνη η οποία είχε στηθεί από τη μητέρα της.

• Ένας βίαιος άντρας άρχισε να προβαίνει σε πράξεις σεξουαλικής κακοποίησης του οχτάμηνου βρέφους του (αγοράκι), όταν η γυναίκα του ζήτησε να χωρίσουν. Το ζευγάρι ήταν ήδη έξι χρόνια παντρεμένο, όταν απέκτησε το παιδί με μέθοδο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Ο βίαιος άντρας χάιδευε και τοποθετούσε στο στόμα του το γεννητικό μόριο του μωρού, μπροστά στη σοκαρισμένη μάνα, και της έδειχνε τι θα έκανε στο παιδί του, τις στιγμές που θα έκανε χρήση του δικαιώματος επικοινωνίας και εκείνη δε θα ήταν παρούσα για να το προστατεύσει. Στο συγκεκριμένο περιστατικό συνυπήρχε σεξουαλική κακοποίηση τέκνου και άσκηση ψυχολογικής βίας στη γυναίκα.

• Μια γυναίκα, θύμα σεξουαλικής κακοποίησης από το σύζυγό της, τον οποίο η ίδια περιέγραψε ως σεξομανή, κατήγγειλε σεξουαλική κακοποίηση του πεντάχρονου γιου της από τον πατέρα του. Η γυναίκα είχε αφήσει το αγόρι στον εν διαστάσει σύζυγό της για τις καλοκαιρινές διακοπές. Το παιδί ανέφερε στη μητέρα του ότι ο πατέρας πίεζε το παιδί να κοιμάται μαζί του στο ίδιο κρεβάτι. Επιπρόσθετα ο δράστης ήταν χρήστης κοκαΐνης.

• Μια γυναίκα, θύμα σωματικής κακοποίησης από τον δεύτερο σύζυγό της, κατήγγειλε σεξουαλική κακοποίηση της δεκατριάχρονης κόρης της. Η γυναίκα έπιασε επ’ αυτοφώρω τον δεύτερο σύζυγό της σε ερωτική συνεύρεση με τη δεκατριάχρονη κόρη της. Το κορίτσι δήλωσε στη μητέρα του ότι όλα έγιναν με τη συναίνεσή της.

• Ένας βίαιος άντρας βίαζε τη γυναίκα του, παρουσία του τετράχρονου γιου του.

• Ένας βίαιος άντρας μαζί με το θείο του κακοποιούσε σεξουαλικά το τετράχρονο αγοράκι του, επιδεικνύοντας σε αυτό πορνογραφικό υλικό σε PC. Το παιδί ανέφερε στη μητέρα ότι ο πατέρας του και ο παππούς τον άγγιζαν στα γεννητικά όργανα. Κατά δήλωση της μητέρας, ο εν διαστάσει σύζυγός της ως παιδί είχε κακοποιηθεί σεξουαλικά από συγγενικό του πρόσωπο (πιθανόν από το θείο).

Η σεξουαλική κακοποίηση ξεκινάει συνήθως νωρίς. Το παιδί βρίσκεται στη βρεφική ή νηπιακή ηλικία.

Στοιχεία της σεξουαλικής κακοποίησης είναι: θωπείες (χαϊδέματα) στα γεννητικά όργανα του παιδιού και σε άλλα απόκρυφα μέρη του σώματος, σεξουαλικά φιλιά, εξαναγκασμός του παιδιού να θωπεύσει τα γεννητικά όργανα του δράστη, προστριβή των γεννητικών οργάνων του δράστη στα γεννητικά όργανα του παιδιού ή πάνω στο παιδί, πλήρης συνουσία με συνένωση των γεννητικών οργάνων, παρά φύση συνουσία, η πεολειχία, η αιδοιολειχία με σκοπό την ικανοποίηση των γενετήσιων ορμών του δράστη. Σεξουαλική κακοποίηση επίσης αποτελούν η επίδειξη στο παιδί των γεννητικών οργάνων του δράστη, η επίδειξη στο παιδί πορνογραφικού υλικού, η χρησιμοποίηση του παιδιού για την παραγωγή πορνογραφικού υλικού.

Τις περισσότερες φορές τα παιδιά δε μιλούν γιατί φοβούνται. Ο δράστης απειλεί το παιδί για να διασφαλίσει τη σιωπή του. Το παιδί θα μιλήσει μόνο εάν αισθανθεί ασφάλεια.

Συνήθως δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις σεξουαλικής κακοποίησης. Όταν υφίστανται σωματικές ενδείξεις, ο παιδίατρος ή ο ιατροδικαστής δύναται να αποφανθεί εάν το παιδί έχει κακοποιηθεί σεξουαλικά.

Είναι δύσκολο να καταλάβεις αν το παιδί σου έχει κακοποιηθεί σεξουαλικά. Να ανησυχήσεις και να απευθυνθείς άμεσα σε παιδοψυχίατρο και παιδίατρο, εάν το παιδί σου:

• Ζωγραφίζει εικόνες που αναπαριστούν σεξουαλικές πράξεις.

• Γνωρίζει λέξεις και πράξεις σεξουαλικές, που δε συνάδουν με την ηλικία του.

• Φοβάται ξαφνικά και αναιτιολόγητα τον πατέρα ή πατριό, ή το σύντροφό σου.

• Δείχνει ιδιαίτερη προσκόλληση στον πατέρα ή πατριό, ή το σύντροφό σου.

• Δείχνει νευρικό ή βρίσκεται σε ένταση όταν ο πατέρας ή πατριός, ή ο σύντροφός σου εμφανίζεται ξαφνικά στο χώρο.

• Φύγει από το σπίτι.

• Αυτοτραυματίζεται ή κάνει απόπειρα αυτοκτονίας.

• Εμφανίσει πόνο, πληγές, αιμορραγία και υγρά στη γεννητική περιοχή.

• Εμφανίσει σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα (π.χ. έρπη γεννητικών οργάνων).

• Είναι έγκυος.

Να σε προβληματίσει εάν ο σύντροφός σου:

• Είναι πολύ διαχυτικός με το παιδί και συνέχεια εκδηλώνει την αγάπη του με υπερβολικά αγγίγματα στο σώμα του παιδιού.

• Διαθέτει υπερβολικό χρόνο στο παιδί.

• Έχει αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση με το παιδί και σε έχει αποκλείσει από αυτή.

• Εισβάλλει στο δωμάτιο του παιδιού ή στο λουτρό, την ώρα που το παιδί ντύνεται, πλένεται ή κάνει τις ανάγκες του.

Οι δράστες σεξουαλικής κακοποίησης προσπαθούν να κλείσουν το στόμα του παιδιού με απειλές, τεχνάσματα, δελεασμούς, δώρα και χρηματικά ποσά. Τις περισσότερες φορές τα καταφέρνουν.

Έχει παρατηρηθεί ότι οι περισσότερες μητέρες εκδηλώνουν δυσπιστία όταν το παιδί τους αναφέρει σεξουαλική κακοποίηση από το σύντροφό τους. Κάποιες από αυτές, είτε επειδή θα υποτιμήσουν το γεγονός είτε επειδή θα φοβηθούν τον κοινωνικό διασυρμό, που στο μυαλό τους έρχεται ως αποτέλεσμα μιας δημοσιοποίησης και μιας καταγγελίας, δε θα διερευνήσουν ούτε θα καταγγείλουν τη σεξουαλική κακοποίηση. Το παιδί που δε θα λάβει βοήθεια θα εμφανίσει σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Ο έφηβος θα αναζητήσει στήριγμα στις ουσίες ή θα αποπειραθεί να βάλει τέλος στη ζωή του.

Είναι αρκετές οι περιπτώσεις κυρίως έφηβων κοριτσιών, θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης από πατριό ή σύντροφο της μητέρας, τα οποία δεν έλαβαν βοήθεια (υποστήριξη από τη μητέρα τους, θεραπεία από ειδικό) και παρουσίασαν αυτοκτονικό ιδεασμό ή εξάρτηση από ουσίες.

Εάν το παιδί σου αναφέρει ότι έχει κακοποιηθεί σεξουαλικά, οφείλεις να το πιστέψεις και οφείλεις να πράξεις τα δέοντα. Εάν το παιδί σου έχει σωματικές ενδείξεις σεξουαλικής κακοποίησης (π.χ. τραύματα, πληγές στην περιοχή των γεννητικών οργάνων) θα πρέπει να εξεταστεί άμεσα από παιδίατρο σε δημόσιο νοσοκομείο. Η καθυστέρηση εξέτασης του παιδιού έχει ως αποτέλεσμα να χαθούν σημαντικά ιατρικά ευρήματα. Εάν καταγγείλεις την πράξη στον εισαγγελέα ανηλίκων θα διαταχθεί εξέταση του παιδιού από παιδοψυχίατρο-πραγματογνώμονα και ιατροδικαστή. Παράλληλα μπορείς και εσύ να ορίσεις τεχνικό σύμβουλο-παιδοψυχίατρο, ο οποίος θα εκφέρει τη δική του επιστημονική γνώμη σχετικά με το εάν υφίσταται περίπτωση σεξουαλικής κακοποίησης του παιδιού.

 Πώς θα προστατεύσεις το παιδί σου;

• «Το προλαμβάνειν κρείττον του θεραπεύειν». Ενδυνάμωσε τη σχέση σου μαζί του και θα ελαχιστοποιήσεις τις πιθανότητες να καταστεί θύμα σεξουαλικής κακοποίησης όχι μόνο από το σύντροφό σου αλλά και από οποιονδήποτε τρίτο. Είναι σημαντικό να είσαι κοντά στο παιδί σου και να συζητάς μαζί του· να του μιλάς ανοιχτά και να του λες να μη φοβάται να σου εμπιστευθεί απορίες, φόβους και ανησυχίες. Είναι σημαντικό να μιλάς μαζί του για το σεξ.

• Μάθε στο παιδί σου ότι έχει το δικαίωμα να λέει «όχι» όταν για παράδειγμα δε θέλει να παίξει, να το γαργαλήσουν, να το αγκαλιάσουν ή να το φιλήσουν. Εξήγησέ του ποιες συμπεριφορές είναι ανεπίτρεπτες και ζήτησε να σε ενημερώσει αμέσως αν κάποιος του έκανε κάτι που του δημιούργησε φόβο και ανησυχία.

• Βεβαιώσου ότι οι προσωπικές δραστηριότητες του παιδιού γίνονται σεβαστές από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας.

 • Όσο πιο κοντά βρίσκεσαι στο παιδί σου, όσο περισσότερο μιλάς μαζί του, τόσο πιο ασφαλές θα νιώθει για να σου αποκαλύψει τυχόν σεξουαλική κακοποίηση. Για περισσότερες πληροφορίες και κατευθυντήριες οδηγίες μπορείς να επικοινωνήσεις με το Συμβουλευτικό Κέντρο και να μιλήσεις με σύμβουλο.

(ΑΘΕΑΤΗ ΒΙΑ - Η αγάπη δεν πρέπει να πονάει , σελ. 208 επ.)    

Έναρξη νέου ψυχο-εκπαιδευτικού προγράμματος της W.I.N. Hellas

Η Μη Κυβερνητική Οργάνωση W.I.N. Hellas συνεχίζει τη διοργάνωση του ψυχο-εκπαιδευτικού προγράμματος ενδυνάμωσης, με βασικό στόχο την υποστήριξη κάθε γυναίκας που έχει υπάρξει θύμα σωματικής ή ψυχολογικής κακοποίησης. Οι συμμετέχουσες που έχουν παρακολουθήσει τα προγράμματα αποτελούν το επιστέγασμα των προσπαθειών της Οργάνωσης για τη βελτίωση της ζωής όλων των γυναικών που το έχουν ανάγκη.

Το νέο αναβαθμισμένο ψυχο-εκπαιδευτικό πρόγραμμα θα ξεκινήσει τη Δευτέρα 12 Μαρτίου στο Σύνταγμα και στον Πειραιά. Στο πλαίσιο του προγράμματος θα πραγματοποιηθούν ψυχο-εκπαιδευτικά σεμινάρια, διάρκειας 4 μηνών τα οποία θα δίνουν σε όλες τις γυναίκες την ευκαιρία να ενημερωθούν τόσο για την πρόληψη, όσο και για την αντιμετώπιση κάθε μορφής κακοποίησης (σωματικής, ψυχολογικής κλπ.) λαμβάνοντας στήριξη από επιστημονική ομάδα εξειδικευμένων ψυχολόγων και εισηγητών.

Η δράση της W.I.N. Hellas είναι πανελλαδική και προσφέρει μέσω εξειδικευμένων προγραμμάτων, κάθε είδους βοήθεια για τη θεραπεία, την ενδυνάμωση και την ψυχοκοινωνική στήριξη γυναικών που έχουν υποστεί οποιασδήποτε μορφής κακοποίηση. Από την ίδρυση του, το 2006, μέχρι σήμερα, ο W.I.N. HELLAS έχει «αγκαλιάσει» περισσότερες από 2.000 γυναίκες, θύματα κακοποίησης, προσφέροντας τους τα απαραίτητα θεμέλια και φροντίδα για ένα νέο, ασφαλή τρόπο ζωής, ενώ αριθμεί περισσότερα από 5.000 μέλη. Μαζί με την εθελοντική του ομάδα δίνει καθημερινά ένα μήνυμα ελπίδας, αισιοδοξίας και δύναμης για κάθε γυναίκα.

Χορηγός του προγράμματος είναι η AVON Cosmetics και υποστηρικτές το Β΄ Διαμέρισμα Πειραιά και το Athens Synthesis Centre που προσφέρουν αφιλοκερδώς τους χώρους για την πραγματοποίηση των σεμιναρίων. Το πρόγραμμα προσφέρεται δωρεάν σε όλες τις ενδιαφερόμενες.

Για προεγγραφές ή περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με την W.I.N. Hellas: 210 8996636 (ώρες λειτουργίας 10:00-16:00), info@winhellas.gr

Πρόγραμμα σεμιναρίων:

Αθήνα

Κάθε Δευτέρα 19.00-21.00 , Athens Synthesis Centre ( Μητροπόλεως 25 & Πατρώου 8-10)

Πειραιάς

Κάθε Δευτέρα 19.00-21.00, Αίθουσα Β’ Διαμερίσματος Πειραιά (Ελ. Βενιζέλου & Κουντουριώτου 55)

Στήριξε και εσύ το έργο της W.I.N. Hellas και βοήθησε να προστατευθούν γυναίκες που έχουν υποστεί οποιασδήποτε μορφής κακοποίηση, στο οικογενειακό, κοινωνικό και επαγγελματικό τους περιβάλλον. Για περισσότερες πληροφορίες για το έργο, το πρόγραμμα, τις δυνατότητες υποστήριξης και ένταξης στην εθελοντική ομάδα, παρακαλούμε επικοινωνήστε με την W.I.N. Hellas: 210 8996636 (ώρες λειτουργίας 10:00-16:00) ή επισκεφθείτε το www.winhellas.gr

ΠΟΣΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΝΤΕΧΕΙΣ;

Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να βοηθήσουν τον συνάνθρωπό τους, τον φίλο τους, τον αγαπημένο τους  … υπάρχουν όμως και άνθρωποι που θέλουν  να σώσουν τον άλλον, έτσι νομίζουν. Και στην μεν πρώτη περίπτωση, οι άνθρωποι, αυτοί που θέλουν να βοηθήσουν τον συνάνθρωπό τους, τον φίλο τους, τον αγαπημένο τους, θα περιοριστούν στον να ασκήσουν μια κάποια πίεση στο άτομο για να πάρει αυτό αποφάσεις. Στην δεύτερη περίπτωση όμως, οι άνθρωποι, αυτοί που θέλουν να γίνουν σωτήρες θα το πάνε πιο μακριά. Θα φτάσουν στο σημείο να παρέμβουν στη ζωή του άλλου λες και ζουν τη ζωή του, θα αποπειραθούν να πάρουν απόφαση  για τη ζωή του άλλου λες και παίρνουν απόφαση για τη ζωή τη δική τους. Αυτό δεν είναι σωτηρία, δεν είναι καν βοήθεια, δηλαδή το να γίνεις αντιπρόσωπος της ζωής του άλλου. Υποθετικά στο μυαλό τους ή με ένα σενάριο δικό τους, πάλι στο μυαλό τους, το ιδανικό θα ήταν να μπορούσαν να καταστούν δικαστικοί συμπαραστάτες αυτών των προσώπων, αλλά θα έπρεπε να αποδείξουν (και γνωρίζουν ότι δεν μπορούν) ότι ο άλλος είναι ανίκανος (που δεν συμβαίνει) και δεν μπορεί να πάρει αποφάσεις για τη ζωή του, άρα θα τις πάρουν αυτοί αντ’ αυτών.  Στην πραγματικότητα το  πρόσωπο για το οποίο κόπτονται  είναι ένας άνθρωπος που ταλαιπωρείται και  «πάσχει», που έχει ανάγκη από ενδιαφέρον και αγάπη. Μέχρι εκεί. Επίσης είναι και ένας ενήλικας, ικανός και άξιος, κατά συνέπεια ως ικανός και άξιος ενήλικας είναι και ο μόνος υπεύθυνος για τη ζωή του και που στην τελική είναι και ο μόνος που θα επωμιστεί και την ευθύνη της ζωής του.  

Και έρχονται αυτά τα πρόσωπα, «οι σωτήρες»,  στο τέλος κάθε ιστορίας πικρής, γιατί η σχέση δηλητηριάζεται μετά από τόση «βοήθεια» και τόσο «ενδιαφέρον», να πούνε τον άλλο αχάριστο και αγνώμων, όμως μέσα τους βαθιά γνωρίζουν ότι έχουν κάνει λάθη, αφού το ερώτημα … μα τι λάθος έχω κάνει και  με αποφεύγει  … έρχεται και κολλάει βασανιστικά στα χείλη τους και στο μυαλό τους.  

Ας δούμε τη φίλη που θέλει να σώσει την κολλητή της που κακομεταχειρίζεται από τον συμβίο της. Η φίλη πιέζει την κολλητή να επικοινωνήσει με κάποιον ειδικό για να την βοηθήσει ψυχολογικά, η φίλη λέει στην κολλητή ότι πρέπει να αποκτήσει την χαμένη της αυτοεκτίμηση, η κολλητή λέει ότι θα το κάνει και παίρνει το χαρτάκι με το τηλέφωνο που της δίνει η φίλη της, η φίλη ανακαλύπτει μέρες μετά, ότι η κολλητή δεν επικοινώνησε με τον ψυχολόγο, είναι γνωστός της και θα το είχε μάθει από τον ίδιο τον ψυχολόγο, αλλά ρωτάει και την κολλητή της, η κολλητή της λέει ότι δεν είχε το τηλέφωνο του ψυχολόγου για αυτό και δεν του τηλεφώνησε. Η κολλητή λέει στην φίλη ότι κάπου έπεσε το χαρτάκι με το τηλέφωνο του ψυχολόγου και χάθηκε, τόσο μικρό που ήταν, η κολλητή δεν ζητάει πάλι το τηλέφωνο από την φίλη της, τώρα η φίλη λέει στην κολλητή ότι προσφέρεται να πάει αυτή στην αστυνομία την επόμενη φορά που θα βιαιοπραγήσει ο σύντροφός της πάνω της, έτσι θα την απαλλάξει από το φόβο της καταγγελίας και θα είναι και μάρτυρας κατηγορίας,  μάλιστα της δίνει και ένα αντίγραφο του νόμου 3500/2006, και της εξηγεί ότι το αδίκημα διώκεται πλέον αυτεπάγγελτα που σημαίνει ότι μπορεί και αυτή, η φίλη, να πάει να κάνει μήνυση, όπως και οποιοσδήποτε άλλος, και ότι από τη στιγμή που η κολλητή της ζει κάτω από το ίδιο κεραμίδι με τον βίαιο σύντροφο, προστατεύεται το ίδιο με μία παντρεμένη γυναίκα, η φίλη λέει στην κολλητή ότι πήγε σε  δικηγόρο για να μπορέσει να την ενημερώσει για όλα αυτά που της λέει και για να μπορέσει να την βοηθήσει καλύτερα,  επίσης η φίλη λέει στην κολλητή πόσο καλός είναι αυτός ο δικηγόρος και πόσο θα την βοηθήσει την κολλητή εάν πάει, η φίλη δίνει στην κολλητή την κάρτα του δικηγόρου, και λέει στην κολλητή ότι είναι ενημερωμένος για την υπόθεσή της, η φίλη έχει εξηγήσει τα πάντα και έχει δώσει πλήρες ιστορικό στο δικηγόρο και ότι το μόνο που έχει να κάνει αυτή, η κολλητή, είναι να επικοινωνήσει με το δικηγόρο και να ζητήσει ένα ραντεβού μαζί του, μετά από αυτό η φίλη τηλεφωνεί στην κολλητή αλλά η κολλητή δεν απαντάει στα τηλεφωνήματα της φίλης, η φίλη στέλνει μηνύματα στο κινητό της κολλητής, αλλά η κολλητή δεν απαντάει τα μηνύματα που της στέλνει η  φίλη της στο κινητό της, τότε η φίλη αποφασίζει να πάει στο σπίτι της κολλητής, να δει τι συμβαίνει, γιατί η κολλητή  δεν απαντάει στα τηλεφωνήματα και στα μηνύματα που τις στέλνει,  η φίλη έχει μάθει και από το δικηγόρο ότι η κολλητή δεν τηλεφώνησε να κλείσει ραντεβού, η φίλη ανησυχεί πολύ και αποφασίζει να επισκεφτεί την κολλητή στο σπίτι της για  να δει τι συμβαίνει. Στην εξώπορτα του σπιτιού της από το θυροτηλέφωνο η κολλητή, της φωνάζει να μην την ξαναενοχλήσει. 

Ας δούμε τη μητέρα που πιέζει την κόρη της να χωρίσει και η κόρη αντιδράει. H μητέρα πιέζει την κόρη για κοινό ραντεβού στον ψυχολόγο της κόρης, η μητέρα θέλει να δει γιατί η κόρη της δεν προχωράει σε διαζύγιο, η μητέρα τηλεφωνεί στον ψυχολόγο και του ζητάει ραντεβού κοινό, ο ψυχολόγος φυσικά το αρνείται, δεν επιτρέπεται δεοντολογικά και θεραπευτικά θα πει στη μητέρα ο ψυχολόγος, και η μητέρα θα ζητήσει να τον δει μόνο του, σε άλλο ραντεβού, ο ψυχολόγος πάλι θα αρνηθεί, ούτε αυτό επιτρέπεται θα πει ο ψυχολόγος στην μητέρα, ο ψυχολόγος όμως θα ενημερώσει την μητέρα ότι μπορεί να την παραπέμψει σε κάποιο συνάδελφό του, όχι θα πει φωναχτά η μητέρα, εγώ με σας θέλω να μιλήσω, η μητέρα τώρα θα αρχίσει να πιέζει την κόρη της για ραντεβού σε δικηγόρο, θα πρέπει να μάθεις τα δικαιώματά σου, λέει η μητέρα στην κόρη και η κόρη αρνείται και η μητέρα της λέει να συμβουλευτεί τον ψυχολόγο της. Ο ψυχολόγος είναι θετικός στο ερώτημα που θέτει η κόρη, η κόρη ρωτάει τον ψυχολόγο εάν θα πρέπει να μιλήσει με δικηγόρο, ο ψυχολόγος λέει στην κόρη να πας να μιλήσεις με δικηγόρο, ο ψυχολόγος ρωτάει την κόρη εάν αυτή γνωρίζει κάποιο δικηγόρο και η κόρη απαντάει αρνητικά, ο ψυχολόγος δίνει στην κόρη το όνομα και το τηλέφωνο κάποιου δικηγόρου, η κόρη τηλεφωνεί στο δικηγόρο και κλείνει ραντεβού, τώρα η μητέρα την πιέζει για κοινό ραντεβού στο δικηγόρο, η κόρη τηλεφωνεί πάλι στο δικηγόρο και ρωτάει το δικηγόρο εάν  μπορεί να παρευρίσκεται η μητέρα της, φυσικά απαντάει ο δικηγόρος, στην κόρη,  εάν δεν έχετε πρόβλημα εσείς, στο ραντεβού μπορεί να βρίσκεται και η μητέρα σας. Φυσικά  ο δικηγόρος θα δεχτεί τη μητέρα στο ραντεβού, αφού η κόρη δεν είχε αντίρρηση και φυσικά η κόρη δεν είχε αντίρρηση μετά από τόση πίεση που είχε δεχτεί από τη μητέρα. Μέσα στο ραντεβού με το δικηγόρο, η μητέρα δεν θα μιλάει, η μητέρα θα ακούει μόνο όσα λέει η κόρη της στο δικηγόρο, η μητέρα δεν παρεμβαίνει και αφήνει την κόρη της να μιλάει, αλλά την επόμενη μέρα, η μητέρα θα πάρει την πρωτοβουλία να τηλεφωνήσει στο δικηγόρο για να του πει κάποια πράγματα που δεν του είπε η κόρη της στο ραντεβού, αλλά που πρέπει να γνωρίζει αυτός, ως δικηγόρος της κόρης της και θα τον παρακαλέσει να μην μεταφέρει τίποτα από τη συζήτηση στην κόρη της. Φυσικά ο δικηγόρος δεν θα μεταφέρει τίποτα, σεβόμενος το απόρρητο της συνομιλίας και την επιθυμία της γυναίκας. Μέρες μετά η μητέρα θα τηλεφωνήσει πάλι στον δικηγόρο και θα του ζητήσει να επικοινωνήσει με τον ψυχολόγο της κόρης της, αφού τον γνωρίζει και αφού ο ψυχολόγος τον συνέστησε στην κόρη της,  γιατί η μητέρα λέει στον δικηγόρο τις σκέψεις της, επίσης η μητέρα λέει στο δικηγόρο ότι ο ψυχολόγος δεν κάνει καλά τη δουλειά του αφού η κόρη της πηγαίνει 2 μήνες σε αυτόν και συνεχίζει να μην προχωράει σε διαζύγιο. Φυσικά ο δικηγόρος θα απαντήσει στη μητέρα ότι αυτό δεν γίνεται και φυσικά δεν θα πει τίποτα πάλι στην κόρη, η οποία συνεχίζει να επικοινωνεί μαζί του χωρίς να το γνωρίζει η μητέρα της και να τον ενημερώνει για κάθε τι. Η κόρη θα αποφασίσει να δώσει άλλη μία ευκαιρία στο γάμο της, η κόρη ενημερώνει το δικηγόρο για την απόφασή της αυτή, επίσης η κόρη ενημερώνει και τη μητέρα της ότι θα δώσει άλλη μία ευκαιρία στο γάμο της, η μητέρα θυμώνει πολύ με την κόρη της και λέει στην κόρη της να την ξεγράψει εάν γυρίσει πίσω στον μ…………α, η κόρη δεν επικοινωνεί πλέον με την μητέρα της και η μητέρα δεν επικοινωνεί με την κόρη της,  αλλά η μητέρα συνεχίζει να τηλεφωνεί στο δικηγόρο, μη γνωρίζοντας η μητέρα ότι ο δικηγόρος γνωρίζει την απόφαση της κόρης της, και του γνωστοποιεί ασήμαντα γεγονότα και λεπτομέρειες της έγγαμης ζωής της κόρης της, η μητέρα ζητάει από τον δικηγόρο να τηλεφωνήσει στην κόρη της για να κάνουνε άλλο ένα ραντεβού, αλλά αυτή τη φορά λέει η μητέρα στο δικηγόρο, ότι πρέπει αυτός να είναι πιο καταγγελτικός και να πει στην κόρη της να χωρίσει. Ο δικηγόρος λέει στην μητέρα ότι ο πελάτης ζητάει ραντεβού από το δικηγόρο και όχι ο δικηγόρος από τον πελάτη, επίσης ο δικηγόρος ενημερώνει την μητέρα ότι βρίσκεται σε δικαστήριο και δεν μπορεί να συνεχίσει την συνομιλία. Η μητέρα συνεχίζει να τηλεφωνεί στο δικηγόρο αλλά το τηλέφωνό του δείχνει συνέχεια ότι είναι κατειλημμένο…

Στεφανία Σουλή

Η ΛΥΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΒΙΑΣΜΟΥ…

  « Όνειρα σταματημένα… στόχοι ανύπαρκτοι.. μοναδικός μου στόχος, ήταν η καταδίκη του σιχαμένου βιαστή μου… με αυτή τη σκέψη κοιμόμουν και ξυπνούσα για χρόνια, ώσπου έφτασε η μέρα της δίκης… μία μέρα που δεν ήξερα αν την επομένη θα συνέχιζα να είμαι ζωντανή ή θα αυτοκτονούσα. Αυτή τη συμφωνία είχα κάνει με τον εαυτό μου… ή θα έβγαινα νικήτρια από την αίθουσα ή θα αυτοκτονούσα την επόμενη στιγμή.

      Ξημέρωσε και ξεκίνησα για το κακουργιοδικείο. Μόλις έφτασα και μπήκα στην αίθουσα, ήταν εκεί αυτός… το ίδιο σιχαμένος όπως τότε, με μόνη διαφορά, πως στο δικαστήριο φορούσε κουστούμι… προφανώς, γιατί κανένας δεν του έμαθε πως με ό,τι κι αν ντύσει το σώμα του, η ψυχή και το μυαλό του παραμένουν το ίδιο βρώμικα και τρισάθλια… κι αυτό ήταν που έπρεπε να αποδείξω.. πως πίσω από αυτά τα ¨καλά¨ ρούχα, κρύβεται ένας δολοφόνος, ένας διεστραμμένος βιαστής που με βίαζε επανειλημμένα για ώρες, ξεφτιλίζοντας με ως γυναίκα-ως άνθρωπο και κατέστρεφε με αυτές του τις πράξεις τη ζωή και τα όνειρα μου. Ήθελα να του χιμήξω, απ’ το μίσος που ένιωθα γι’αυτόν… ήθελα να ουρλιάξω, απ’ την απόγνωση για όσα μου κατέστρεψε... ήθελα να ξεσπάσω σε λυγμούς, απ’ τον φόβο για όσα θα διαδραματίζονταν εκεί μέσα. Τελικά, η λογική και η αξιοπρέπεια μου υπερίσχυσαν των συναισθημάτων μου κρατώντας με ψυχρή και ανέκφραστη, πράγμα που με βοήθησε πολύ στη συνέχεια.

        Μετά από λίγα λεπτά, η έδρα ζήτησε να πάω μπροστά... καλούμουν να πω λεπτομερώς όλα όσα μου έκανε αυτός ο βρωμιάρης τότε… κι αυτό έκανα… πήγα μπροστά και άρχισα να μιλάω με λεπτομέρειες, με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες… μιλούσα και ένιωθα τα σιχαμένα χέρια του πάνω μου… μιλούσα και ένιωθα τα σιχαμένα χείλη του… μιλούσα και άκουγα την αηδιαστική φωνή του στ’ αυτιά μου… μιλούσα με τέτοια συναισθηματική φόρτιση που ένιωθα το σώμα μου να παραλύει… το κεφάλι μου να βουίζει και τα μάτια μου να θολώνουν σε βαθμό λιποθυμίας. Όσο όμως και να ήθελα να φύγω εκείνη τη στιγμή από κει μέσα, δεν το έκανα, γιατί ΕΠΡΕΠΕ αυτός ο βρωμιάρης να πληρώσει για ό,τι μου έκανε και να καταδικαστεί ώστε να μη κάνει αυτά που έκανε σε μένα και σε άλλη κοπέλα-γυναίκα. Έβγαλα όλο τον πόνο της ψυχής μου και μετά πήραν θέση οι δικηγόροι του. Ανθρωπάκια ανήθικα και εξευτελισμένα που μπροστά στο χρήμα, μπαίνουν στη διαδικασία να υπερασπίζονται έναν βιαστή και βαφτίζουν μες το ηλίθιο μυαλό τους τη πράξη αυτή ως ¨λειτούργημα¨. Προσπάθησαν λοιπόν, αρχικά με το γάντι και υπογείως, με ερωτήσεις πονηρές και παραπλανητικές να με βγάλουν ψεύτρα και ανήθικη, δίχως όμως αποτέλεσμα.

       Ήρθε και η σειρά του αποβράσματος κι όπως ήταν αναμενόμενο, για να γλιτώσει το τομάρι του, έλεγε τα άκρως αντίθετα από τα δικά μου. Μέσα μου ούρλιαζα με αυτά που άκουγα, περίμενα όμως υπομονετικά να τελειώσει όλη αυτή η κωμωδία, ώστε να πάρει τον λόγο η έδρα και συγκεκριμένα ο εισαγγελέας (ο εισαγγελέας βγάζει πρώτος την απόφαση και στη συνέχεια, τα υπόλοιπα μέλη συσκέπτονται ώστε να βγει η τελική). Μέσα σε λίγα λεπτά, τελείωσε με την απολογία του αυτός… δεν είχε άλλωστε να πει και πολλά, είπε όλα όσα του υπέδειξαν οι δικηγόροι της δεκάρας και στη συνέχεια επέστρεψε στη θέση του.

      Μετά από λίγο, ήρθε η σειρά του εισαγγελέα… η στιγμή που περίμενα χρόνια… η στιγμή που θα με δικαίωνε ή θα με σκότωνε… η στιγμή που θα μου έδινε το εισιτήριο της ζωής ή το εισιτήριο του θανάτου!!! Από όλη τη διαδικασία της δίκης αυτό ήταν το πιο δυνατό της σημείο και το πιο κρίσιμο της ζωής μου. Ο εισαγγελέας μιλούσε, αλλά παρόλα αυτά δεν άκουγα τίποτα.. προσπαθούσα να προετοιμάσω τον εαυτό μου για τα χειρότερα, ώσπου τελικά, βγήκε από τα χείλη του η λέξη ΕΝΟΧΟΣ… στο άκουσμα αυτής της λέξης, ένιωσα η ζωή επιτέλους να μου χαμογελά μετά από όλα αυτά που πέρασα… συναισθήματα τόσο έντονα που δε πρόκειται να ξανανιώσω ποτέ στη ζωή μου… η καρδιά μου χτυπούσε τόσο δυνατά από ευχαρίστηση, που πίστευα πως ακούγεται σε όλη την αίθουσα... ήθελα να ξεσπάσω σε κλάματα… κλάματα χαράς και δικαίωσης… πριν συμβεί όμως αυτό, ήρθε η απόλυτη λύτρωση καθώς άκουσα τον σιχαμένο να κλαίει… όσο άκουγα το κλάμα του, τόσο αγαλλίαζε η ψυχή μου… όσο έβλεπα το αηδιαστικό του πρόσωπο να σπάει από φόβο, τόσο φώτιζε το δικό μου από δικαίωση... όσο έβλεπα τα χέρια του να τρέμουν, τόσο ηρεμούσα.

        Έτσι, ξεκίνησε και η δεύτερη κωμωδία... η αγόρευση των δικηγόρων του, ώστε να πείσουν τα υπόλοιπα μέλη της έδρας πως ο βρωμιάρης ήταν αθώος. Δυστυχώς γι’αυτούς, ΔΕΝ ζητούσα χρηματική αποζημίωση… ζητούσα ΜΟΝΑΧΑ την καταδίκη του για όσα μου έκανε. Τα χρήματα με άφηναν παγερά αδιάφορη… εξάλλου η δικαίωση και η βεβήλωση της ψυχής δε μετριέται και δε συγκρίνεται με τον πλούτο όλου του κόσμου. Τα ανθρωπάκια αυτά λοιπόν, δε μπορούσαν να ισχυριστούν πως κατήγγειλα τον ψεύτικο κατά την άποψη τους βιασμό μου, ώστε να πάρω χρήματα, οπότε χρησιμοποίησαν άλλα μέσα, τα οποία δε με άγγιζαν... κάθε άλλο, όσο τους άκουγα να με χαρακτηρίζουν ως αρπαχτικό, τόσο χαιρόμουν... όσο τους άκουγα να με λένε πόρνη πολυτελείας, τόσο ηρεμούσε η ψυχή μου… όσο τους άκουγα να με λένε ανήθικη και πως έρχομαι σε σεξουαλική επαφή με κάθε αρσενικό, τόσο πιο δυνατή ένιωθα… και όλο αυτό γιατί? Γιατί αντιλαμβανόμουν τον φόβο και τον πανικό τους για την τελική απόφαση, η οποία ήρθε μετά από λίγη ώρα να ολοκληρώσει την όλη διαδικασία... ΕΝΟΧΟΣ ήταν η λέξη που ακούστηκε για δεύτερη και τελευταία φορά!!!!

       Βγήκα τελευταία από την αίθουσα... μόλις έκλεισα τη πόρτα, άφησα τα πάντα πίσω μου… όχι μόνο τις αναμνήσεις του βιασμού μου, αλλά κι όλα όσα δεν με γέμιζαν ή δεν με χαρακτήριζαν ως άνθρωπο στη ζωή μου πριν απ’ αυτό. Η συνεδρίαση έληξε… η νέα μου ζωή όμως, μόλις είχε ξεκινήσει!!!!!!!!!»

      Τα παραπάνω λόγια, είναι αληθινή ιστορία. Η αφήγηση μιας νεαρής κοπέλας, η οποία κακοποιήθηκε σεξουαλικά κι παρόλα αυτά, μπόρεσε να σταθεί στα πόδια της, να πολεμήσει τους φόβους της, να παρευρεθεί στο δικαστήριο και να βγει νικήτρια. Δε θέλησε να φανερώσει τα στοιχεία της όχι λόγω φόβου ή ντροπής, αλλά οι σκέψεις και τα συναισθήματα που δημιουργούνται μέσα από όλη αυτή την ιστορία είναι πολύ πιο δυνατά από ένα απλώς ονοματεπώνυμο!!!!

 

ΤΕΤΑΡΤΗ,15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2012

 

 Βλάχου Βασιλική.