Σάββατο, 10 Μαρτίου 2018

Ανάθεση επιμέλειας τέκνου γεννημένου εκτός γάμου στον πατέρα. Από κοινού η άσκηση της γονικής μέριμνας.




Απόφαση ασφαλιστικών μέτρων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών με αριθμό 225/2018, δημοσιευμένη στον Ισοκράτη ΔΣΑ- Επίκαιρη Νομολογία . 

Περίληψη: Στη συγκεκριμένη περίπτωση η μητέρα δεν παραστάθηκε (παρόλο που είχε καταθέσει αντίθετη αίτηση) και η υπόθεση εκδικάστηκε ερήμην της. Το Δικαστήριο έκρινε πως το συμφέρον του παιδιού, είναι το σταθερό και ασφαλές οικογενειακό περιβάλλον  και ανέθεσε την επιμέλεια στον πατέρα που κρίθηκε ως ο καταλληλότερος γονέας.   

Παρατίθεται κατωτέρω μικρό απόσπασμα της απόφασης:

«… Η αιτούσα διατηρεί στην ….  επιχείρηση ..... , το οποίο λειτουργεί μέχρι αργά το βράδυ και ακόμα και τις ημέρες που η ανήλικη βρισκόταν στην Πάτρα, την άφηνε επί πολλές ώρες είτε μόνη στο σπίτι είτε υπό την επίβλεψη του συντρόφου της. Από τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά πιθανολογήθηκε ότι ο αιτών - καθ' ου η αίτηση είχε αναλάβει τη φροντίδα και την ανατροφή της ανήλικης, επιδεικνύοντας συνέπεια και ισχυρό αίσθημα καθήκοντος στην ανατροφή αυτής, συνεπικουρούμενος από την οικογένεια του, για περισσότερα από 4 έτη, εξασφαλίζοντας στην ανωτέρω ανήλικη ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, παρέχοντας σ' αυτή κάθε είδους υλική και ψυχική υποστήριξη. Ειδικότερα πιθανολογήθηκε ότι ο αιτών, στον οποίο η καθ' ης η αίτηση εν τοις πράγμασι είχε αναθέσει την επιμέλεια της ανήλικης ..., φρόντιζε για τη σωστή ανατροφή και εκπαίδευση της ανήλικης, επιμελούνταν ώστε αυτή να παρακολουθεί συνεδρίες λογοθεραπείας και εργοθεραπείας και είχε δημιουργήσει το κατάλληλο περιβάλλον για την ανάπτυξή της,  ενώ η αιτούσα - καθ' ης η αίτηση, μετέβαλε συνεχώς γνώμη ως προς τη διαβίωση της ανήλικης, προκαλώντας στην τελευταία ανασφάλεια και αβεβαιότητα.
Επομένως, αυτός ο οποίος μπορεί να προσφέρει ένα σταθερό και ασφαλές οικογενειακό περιβάλλον, προκειμένου η ανήλικη να βοηθηθεί στην ομαλή ανάπτυξη και διαμόρφωση της προσωπικότητας της, είναι ο αιτών καθ' ου.

Από την άλλη πλευρά, η καθ' ης, μητέρα της ανήλικης, που εκ του νόμου έχει την άσκηση του δικαιώματος της γονικής της μέριμνας, με την προπαρατεθείσα συμπεριφορά της, την οποία επέδειξε έναντι της ανήλικης, παρέπεται, ότι δεν είναι διατεθειμένη να αναλάβει τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις που συνεπάγεται η γονική μέριμνα του τέκνου της και συνεπώς, δεν μπορεί να παρέχει όλα εκείνα τα εχέγγυα που απαιτούνται ώστε να κριθεί από το Δικαστήριο, ότι είναι καταλληλότερη γονέας για την επιμέλεια του ανωτέρω ανηλίκου τέκνου της αφού συχνά την εγκατέλειπε. Επομένως, αφού ληφθεί υπόψη το αληθινό συμφέρον του τέκνου των διαδίκων, το οποίο και αποτελεί απόλυτο κριτήριο προκειμένου το Δικαστήριο να αποφασίσει σχετικά με την ανάθεση της άσκησης της επιμέλειας της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων στο πρόσωπο εκείνου του γονέα, ο οποίος θα μπορεί να εξασφαλίσει την εν γένει ανάπτυξη αυτής και τη διατήρηση της σταθερότητας και συνέχειας στις συνθήκες ανάπτυξης της, το παρόν Δικαστήριο, θεωρεί ότι ο αιτών διαθέτει όλα εκείνα τα προσόντα που απαιτούνται, ούτως ώστε να ανταποκριθεί με επιτυχία στο λειτουργικό του έργο, καθόσον είναι στοργικός, εμφορείται από υπέρμετρα αισθήματα αγάπης προς το τέκνο του και άρα, πρέπει να ανατεθεί αποκλειστικά σ' αυτόν η άσκηση της επιμέλειας της ανωτέρω ανήλικης, συντρέχουσας επείγουσας περίπτωσης ρύθμισης του θέματος της επιμέλειας του προσώπου της ανήλικης κατά την προκείμενη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων. Περαιτέρω και ως προς τις λοιπές εκφάνσεις της άσκησης του δικαιώματος γονικής μέριμνας (διοίκηση της περιουσίας, εκπροσώπηση δικαστική ή εξώδικη), αυτές πρέπει προσωρινά να ασκούνται από κοινού από αμφότερους τους διαδίκους-γονείς, ώστε αφενός για να μην αποξενωθεί πλήρως η ανήλικη από την μητρική μέριμνα και αφετέρου για να αφυπνισθεί το ενδιαφέρον της καθ' ης μητέρας και να συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να έχει ουσιαστική επαφή με την ανήλικη θυγατέρα της ώστε να συμμετέχει σε σημαντικές αποφάσεις της ζωής της. Κατόπιν όλων των ανωτέρω πραγματικών περιστατικών που πιθανολογήθηκαν πρέπει να γίνει δεκτή και ως ουσία βάσιμη η με αριθμό κατάθεσης .../2017 αίτηση, να ανατεθεί προσωρινά στον αιτούντα η αποκλειστική άσκηση της επιμέλειας του ανηλίκου τέκνου του ... και να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη η με αριθμό κατάθεσης .../2017 αίτηση. Τέλος, πρέπει η αιτούσα στην με αριθμό κατάθεσης .../2017 αίτηση και καθ' ης στην με αριθμό κατάθεσης .../2017 αίτηση, λόγω της ήττας της στην παρούσα δίκη ως προς αμφότερες τις αιτήσεις, να καταδικαστεί στην καταβολή των δικαστικών εξόδων του καθ' ου η αίτηση - αιτούντος, κατά ουσιαστική παραδοχή σχετικού προς τούτο αιτήματος του (βλ. άρθρα 176, 191 παρ 2 ΚΠολΔ) κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό…» 


Υ.Γ: Την υπόθεση χειρίστηκε η κ. Ουρανία Σπυρίδωνος, Δικηγόρος Πατρών



                                                 






Παρασκευή, 9 Μαρτίου 2018

Αποκλειστική επιμέλεια στον πατέρα (Νομολογία)





Με την υπ.αρ. 1066/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων (Ισοκράτης, ΔΣΑ – Επίκαιρη Νομολογία) ανατέθηκε η επιμέλεια στον αιτούντα – πατέρα, διατάχθηκε η μετοίκηση της μητέρας από την συζυγική οικία και επιδικάσθηκε διατροφή για τα ανήλικα τέκνα.

Παρατίθεται κατωτέρω απόσπασμα της απόφασης:  

«… Σύμφωνα με την μαρτυρική κατάθεση, η καθ' ης εμφάνιζε ανησυχία και ξεσπάσματα νεύρων διαρκούσης της εγγάμου συμβιώσεως των διαδίκων, διέβαλλε τον καθ' ου στα μάτια των παιδιών καθώς του καταλόγιζε ερωτικές σχέσεις και με άνδρες, παρεμπόδιζε την επικοινωνία και ίσως ο καθ' ου να έχει δεχτεί επίθεση και σωματικές βλάβες. Ο ίδιος μάρτυρας κατέθεσε ότι αυτά τα ξεσπάσματα ήταν «στα όρια του ελέγχου». Επίσης, πιθανολογήθηκε ότι ο μεγάλος γιός τους ... έχει αρχίσει να εκφράζει θυμό και βία. Από το σύνολο των παραπάνω αναφερόμενων πραγματικών περιστατικών πιθανολογείται ότι το συμφέρον των ως άνω ανηλίκων, όχι μόνο το ψυχικό αλλά και το συναισθηματικό, προσέτι δε και το σύνολο της διαμορφώσεως της προσωπικότητας τους, υπαγορεύει να αφαιρεθεί η επιμέλεια από την αιτούσα μητέρα τους και να ανατεθεί προσωρινά στον πατέρα τους, βοηθούμενου και από την μητέρα του. Η καθ' ης με το σημείωμα της ισχυρίζεται ότι ο αιτών όχι μόνο δεν δικαιούται από αυτήν διατροφή, αλλά αντίθετα ενόψει των εισοδημάτων του και του γεγονότος ότι δεν έχει καμία άλλη οικονομική υποχρέωση, ευχερέστατα μπορεί να καταβάλει το ποσό των 275 ευρώ το μήνα για καθένα από τα ανήλικα τέκνα τους. Όμως το Δικαστήριο κρίνει ότι τα δύο αυτά ανήλικα τέκνα δεν θα πρέπει να αντιληφθούν τη μεταβολή της επιμέλειας από τον περιορισμό των παροχών που μέχρι σήμερα απολάμβαναν πλουσιοπάροχα και ότι η ζωή τους θα πρέπει να είναι από υλικής απόψεως εξίσου ευτυχισμένη όπως και πρότερον. Ενόψει τούτων σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η καθ' ης είναι σε κάθε περίπτωση οικονομικά ισχυρότερη το δικαστήριο κρίνει ότι το αρμόζον για την περίπτωση ασφαλιστικό μέτρο είναι η επιδίκαση στον αιτούντα για τη διατροφή καθενός από τα δύο ανήλικα τέκνα του, του ποσού των 200 ευρώ και συνολικά του ποσού των 400 ευρώ μηνιαίως. Η αιτούσα ως …. είναι σε θέση να καταβάλει το ως άνω ποσό της διατροφής χωρίς να διακινδυνεύσει η δική της διατροφή. Κατ' ακολουθία αυτών θα πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση του ... και να απορριφθεί η υπό κρίση αίτησή της ...


Τα δικαστικά έξοδα των συνεκδικαζομένων αιτήσεων, πρέπει να συμψηφιστούν μεταξύ των διαδίκων, γιατί πρόκειται για διαφορά μεταξύ συζύγων (άρθρο 179 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει αντιμωλία των διαδίκων τις αναφερόμενες στο σκεπτικό της παρούσας αιτήσεις.

Απορρίπτει την από 16-11-2017 αίτηση.

Δέχεται την από 16-11-2017 αίτηση.

Διατάσσει την μετοίκηση της καθ' ης από τη συζυγική οικία εντός πέντε (5) μηνών από την έκδοση της παρούσας.

Αναθέτει προσωρινά την επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων αποκλειστικά στον αιτούντα.

Υποχρεώνει την καθ' ης να προκαταβάλλει μέσα στις πρώτες πέντε ημέρες κάθε μήνα στον αιτούντα προσωρινή διατροφή τετρακοσίων (400) ευρώ για τα ανήλικα τέκνα τους, των οποίων έχει την επιμέλεια για το μετά την επίδοση της αίτησης διάστημα.

Συμψηφίζει τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων..."





Στεφανία Σουλή
Δικηγόρος- Διαμεσολαβήτρια       
http://www.stefaniasouli.gr/

Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2018

Πότε δικαιούται διατροφή το ενήλικο τέκνο που σπουδάζει





Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το σκεπτικό της υπ.αρ. 18454/2012 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (Ισοκράτης ΔΣΑ) η οποία απέρριψε αγωγή φοιτητή καθώς έκρινε ότι δεν δικαιούται διατροφής καθώς αποδείχτηκε ότι επί μακρό διάστημα αυτός δεν επέδειξε επιμέλεια και δεν κατέβαλε σοβαρές προσπάθειες και ενδιαφέρον για την εκμάθηση κάποιας επιστήμης, αφού δεν επέδειξε καμία πρόοδο στις σπουδές του, γεγονός που κατέδειξε ότι δεν επιδείκνυε έφεση για μάθηση και επιμονή για την πραγματοποίηση του στόχου του, λήψη πτυχίου και τον εφοδιασμό του με τα κατάλληλα προσόντα για την μετέπειτα επαγγελματική του αποκατάσταση.


Παρατίθεται κατωτέρω απόσπασμα της απόφασης: 

«…Ενόψει δε της μη ενασχόλησης του με σπουδές και παρακολούθηση μαθημάτων, ο ενάγων δεν εμποδίζεται να εξεύρει εργασία κατάλληλη για την ηλικία του, τη μόρφωση του και τις σωματικές και πνευματικές του δυνάμεις και κατά συνέπεια να αυτοδιατραφεί, όπως άλλωστε έκανε μετά την ενηλικίωσή του, εργαζόμενος ως υπάλληλος σε .... (βλ. κατάθεση μάρτυρος ανταπόδειξης). Σημειωτέον ότι, παρά το ότι ο ενάγων διατείνεται ότι επιθυμεί να φοιτήσει στην εν λόγω σχολή στην Κοζάνη και υπολογίζει τα έξοδά διαβίωσής του με βάση τη διαμονή του εκεί, έχει εγγραφεί στο φροντιστήριο μέσης εκπαίδευσης «..» και παρακολουθεί μαθήματα κατά το σχολικό έτος 2011-2012 (βλ. την από 10-10-2011 βεβαίωση του άνω φροντιστηρίου), γεγονός όμως που του στερεί τη δυνατότητα της φυσικής παρουσίας του στην Κοζάνη και της υποχρεωτικής παρακολούθησης των μαθημάτων του εκεί.  

Ως εκ τούτου η ανικανότητα του προς εργασία οφείλεται σε υπαιτιότητά του και όχι στην ανάγκη παρακολούθησης των σπουδών του στην άνω σχολή. Συνεπώς, εφόσον ο ενάγων, ενήλικο τέκνο του εναγομένου, είναι ικανός να μετέλθει κάποια εργασία κατάλληλη για να αυτοδιατραφεί, χωρίς να υφίσταται ανασταλτικός παράγοντας προς εργασία οι ανάγκες της εκπαίδευσης του, δεν έχει δικαίωμα διατροφής για το επίδικο χρονικό διάστημα έναντι του εναγομένου πατέρα του

Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη, ενώ παρέλκει η εξέταση της νομικής και ουσιαστικής βασιμότητας των ενστάσεων που πρότεινε ο εναγόμενος. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα πρέπει να συμψηφιστούν στο σύνολό τους μεταξύ των διαδίκων, ενόψει της συγγενικής σχέσεως τους…»


Στεφανία Σουλή
Δικηγόρος- Διαμεσολαβήτρια       
http://www.stefaniasouli.gr/