Παρασκευή, 31 Μαΐου 2013

Ντρέπομαι να μιλήσω (Νομικές συμβουλές στο διαζύγιο)

Θέλεις διαζύγιο και έχεις κλείσει ραντεβού με ένα δικηγόρο. Είναι σε λίγες μέρες αλλά εσύ έχεις αρχίσει να αγχώνεσαι από τώρα. Τι θα πεις, πως θα ξεκινήσεις… τι θα σε ρωτήσει ο δικηγόρος. Αλήθεια τι θα σκεφτεί για μένα, σκέφτεσαι. Το τελευταίο σε άγχωσε πιο πολύ από όλα. Τώρα πως θα μιλήσεις; Πως θα τα πεις όλα αυτά που έχουν συμβεί;

Ηρέμησε, δεν είσαι ο μόνος άνθρωπος που δυσκολεύεται να μιλήσει για προσωπικά του θέματα και προβλήματα.

Κάποιοι άνθρωποι ντρέπονται τόσο πολύ που μέσα στο ραντεβού παθαίνουν ένα «μπλακ άουτ» στην μνήμη και εκεί που ήθελαν και είχαν να πουν τόσα, δεν θυμούνται ούτε τα μισά. Θα τα θυμηθούν βέβαια όταν θα φύγουν από το γραφείο του δικηγόρου και θα επικοινωνήσουν μαζί του μετά, για να του τα αναφέρουν.
Κάποιοι άνθρωποι πάλι έχουν απωθήσει τόσο πολύ κάποια τραυματικά γεγονότα και εμπειρίες που όσο και να προσπαθούν στη διάρκεια του ραντεβού να τα θυμηθούν, δεν τα θυμούνται. Βέβαια και αυτοί θα θυμηθούν μετά από ώρες ή μέρες, γιατί άπαξ και ανοίξεις το κουτί της μνήμης ένα μικρό ανεμοστρόβιλο από ενθυμήματα θα τον έχεις αλλά το πρόβλημα είναι ότι θα έχεις φύγει από το γραφείο του δικηγόρου και θα χρειαστεί να επικοινωνήσεις πάλι μαζί του.

Υπάρχουν βέβαια και άλλοι λόγοι, ψυχολογικοί πάλι, τους οποίους δεν θα τους αναλύσουμε εδώ, αλλά θα πρέπει να γνωρίζεις ότι είναι απόλυτα φυσιολογικό και λογικό να αισθάνεσαι συστολή, αμηχανία ή όπως αλλιώς το βιώνεις αυτό το συναίσθημα και το αισθάνεσαι, και το ονοματίζεις εσύ ο ίδιος, στη σκέψη ότι θα μιλήσεις σε ένα ξένο για τη ζωή σου και για πράγματα που γίνονται μέσα στο σπίτι σου.    
Ωραία μέχρι εδώ… τώρα πως θα σου φύγει αυτή η αμηχανία, η συστολή, το άγχος ;

Πολύ εύκολα, εάν λάβεις υπόψη σου τα ακόλουθα:

1)   Ο δικηγόρος έχει δει και έχει ακούσει τα πάντα. Όταν λέω τα πάντα, εννοώ τα πάντα. Σπάνια θα τον εκπλήξει κάτι και θα το θεωρήσει α-νόρμαλ. Να επισημειώσω ότι δεν μιλάω για εγκλήματα αλλά για ανθρώπινες συμπεριφορές και γεγονότα. 

2)   Στο γραφείο του δικηγόρου δεν πας για καφέ αλλά για δουλειά. Που σημαίνει ότι πρέπει να έχεις την ανάλογη διάθεση. Δηλαδή δεν πας απλά για να μιλήσεις και να σε ακούσει κάποιος για να αποφορτιστείς (που θα συμβεί και αυτό) αλλά για να παρουσιάσεις το πρόβλημά σου, όσο πιο αναλυτικά γίνεται και για να βρεις λύσεις.    

3)   Πρέπει να γνωρίζεις τι θέλεις και τι θα ζητήσεις από το δικηγόρο. Θέλεις μία νομική συμβουλή; Θέλεις να ενημερωθείς για τα δικαιωματά σου; Θέλεις να προχωρήσεις σε δικαστικές διαδικασίες; Αυτό πρέπει να το ξεκαθαρίσεις μέσα σου. Θα πρέπει να σκεφτείς πως θέλεις να είναι η ζωή σου από εδώ και στο εξής. Ο δικηγόρος δεν θα σου πει τι θα κάνεις. Ούτε θα πάρει αποφάσεις για σένα.  

4)   Κράτα από πριν σημειώσεις. Ξεκίνα να γράφεις ό,τι θεωρείς σημαντικό για την υπόθεση. Θα σε βοηθήσει να θυμηθείς γεγονότα και στοιχεία που βρίσκονται καταχωνιασμένα στην άκρη του μυαλού σου. Γράψε ένα καλό ιστορικό. Θα σε ζορίσει συναισθηματικά αλλά θα σε βοηθήσει να είσαι σαφής και συγκεκριμένος στο ραντεβού σου με το δικηγόρο. Εάν μπορείς  συνόδευσε το ιστορικό με αποδεικτικά στοιχεία, έγγραφα κ.λ.π.

5)   Τα προβλήματα είναι για τους ανθρώπους, το ίδιο και ο πόνος. Μην σκέφτεσαι ότι μπορεί να "σπάσεις" και να δείξεις μία ευαίσθητη και αδύναμη πλευρά του εαυτού σου. Είναι ανθρώπινο και συμβαίνει πολύ συχνά.

6)   Να είσαι ο εαυτός σου.


Στεφανία Σουλή
Δικηγόρος
http://www.stefaniasouli.gr/prophil/
 

Τρίτη, 28 Μαΐου 2013

Προστασία δεσποζόμενων και αδέσποτων ζώων


Σύμφωνα με το άρθρο 16 εδάφιο α’ του ν. 4039/2012, με τίτλο "Κακοποίηση των ζώων",  απαγορεύεται ο βασανισμός, η κακοποίηση, η κακή και βάναυση μεταχείριση οποιουδήποτε είδος ζώου, καθώς και οποιαδήποτε πράξη βίας κατ’ αυτού, όπως ιδίως η δηλητηρίαση, το κρέμασμα, ο πνιγμός, το κάψιμο, η σύνθλιψη και ο ακρωτηριασμός, με την επιφύλαξη ειδικά προβλεπόμενων περιπτώσεων της ισχύουσας κοινοτικής και εθνικής νομοθεσίας καθώς και της διάταξης του τρίτου εδαφίου της παραγράφου 4 του άρθρου 9. Επίσης σύμφωνα με το άρθρο 16  εδάφιο β’ απαγορεύεται, εξαιρουμένων των περιπτώσεων κινηματογραφικών ταινιών και γενικότερα οπτικοακουστικού υλικού εκπαιδευτικού προσανατολισμού, η πώληση, εμπορία και παρουσίαση – διακίνηση μέσω διαδικτύου οποιουδήποτε οπτικοακουστικού υλικού, όπως βίντεο ή άλλου είδους κινηματογραφικού ή φωτογραφικού υλικού στα οποία απεικονίζεται οποιαδήποτε πράξη βίας εναντίον ζώου, καθώς και σεξουαλική συνεύρεση μεταξύ ζώων ή μεταξύ ζώου και ανθρώπου με σκοπό το κέρδος ή τη σεξουαλική ικανοποίηση ατόμων που παρακολουθούν ή συμμετέχουν σε αυτά. Στην ανωτέρω
απαγόρευση συμπεριλαμβάνεται και η περίπτωση της μονομαχίας μεταξύ ζώων.   (http://www.edye.gr/law/4039_2012.pdf)  

Η με αριθμό πρωτ. 1631/8-4-2013, εγκύκλιος του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (1/2013) αποσαφήνισε, μεταξύ άλλων, το θέμα της παθητικής κακοποίησης των ζώων, στην οποία περιλαμβάνονται ενδεικτικά, η έλλειψη καταλύματος, το ακατάλληλο κατάλυμα  ή τα στενά κλουβιά, η μόνιμη αλυσόδεση, η ακατάλληλη τροφή, η μόνιμη παραμονή σε μπαλκόνια, ταράτσες, η έλλειψη νερού ή νερού μη κατάλληλου, χώροι μη στεγνοί και καθαροί, προστατευόμενοι από τις καιρικές συνθήκες, η έλλειψη φροντίδας για περίθαλψη σε περίπτωση ασθενειών τους αλλά και τον τακτικό εμβολιασμό και την αποπαρασίτωσή τους, η έλλειψη καθημερινής άσκησης και περιπάτου. Το έγκλημα διώκεται αυτεπάγγελτα και δεν προαπαιτείται η καταβολή του παραβόλου των 100 ευρώ, ως ισχύει για τα κατ’ έγκληση διωκόμενα εγκλήματα. Επίσης τηρείται και η αυτόφωρη διαδικασία λόγω της βαρύνουσας εγκληματικής απαξίας.
(http://www.areiospagos.gr/gnomod_eis/eg2013_001.pdf)

Δεν νοείται πολιτισμός χωρίς σεβασμό απέναντι στα ζώα.
Ο Μίλαν  Κούντερα έγραψε … Η αληθινή ανθρώπινη καλοσύνη, σε όλη της την αγνότητα και ελευθερία, μπορεί να έρθει στο προσκήνιο μόνο όταν ο παραλήπτης της δεν έχει καμία δύναμη. Η αληθινή ηθική δοκιμασία της ανθρωπότητας, η θεμελιώδης δοκιμασία της (η οποία βρίσκεται βαθιά θαμμένη από την θέα), αποτελείται από τη στάση της απέναντι σε εκείνους που είναι στο έλεός της: τα ζώα. Και από αυτή την άποψη η ανθρωπότητα έχει υποστεί μια θεμελιώδη πανωλεθρία, μια πανωλεθρία τόσο θεμελιώδη που όλες οι άλλες πηγάζουν από αυτήν... " Η Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι"  



Figos 







Στεφανία Σουλή
Δικηγόρος


Κυριακή, 26 Μαΐου 2013

ΚεΣυΣΕ Βόλου, ένα Πρότυπο Συμβουλευτικό και Διεπιστημονικό Κέντρο

Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη για την παρουσίαση του βιβλίου Αθέατη Βία, που έγινε στο  Βόλο την 24/5/2013 για δύο (2) λόγους.
Πρώτον γιατί έγινε σε αυτή την πολύ όμορφη πόλη και ήταν και η πρώτη παρουσίαση εκτός Αθηνών, και δεύτερον γιατί διοργανώθηκε από το ΚεΣυΣΕ, το Πρότυπο Κέντρο Συμβουλευτικής Στήριξης και Ενημέρωσης του Βόλου που εδώ και ένα χρόνο, τόσο νέο είναι, μας έχει καταπλήξει όλους με την ενεργό δράση του και το έργο του.
Διάβασα πριν ένα μήνα την απολογιστική που έκανε το ΚεΣυΣΕ με τις δράσεις του για το ένα έτος λειτουργίας και πραγματικά εντυπωσιάστηκα. Είμαι αρκετά χρόνια στο χώρο, πλέον των 10 και γνωρίζω πολύ καλά πόσο δύσκολο είναι,  ένα όραμα να το κάνεις πραγματικότητα. Εν μέσω δεινής οικονομικής κρίσης και χωρίς καμία κρατική επιχορήγηση και ιδιωτική χορηγία, το ΚεΣυΣΕ πλαισιωμένο από εξαιρετικούς επιστήμονες, με πρωτεργάτη την κ. Μαρία Τόπα,  κατάφερε να πραγματοποιήσει πρωτοποριακές δράσεις και έργο και να σταθεί δίπλα σε κάθε συνάνθρωπο που το έχει ανάγκη. Πρότυπο συμβουλευτικό κέντρο το ΚεΣυΣΕ γιατί τα περιστατικά  αντιμετωπίζονται  και από τον ψυχολόγο και από τον κοινωνικό λειτουργό και από τον δικηγόρο και από οποιονδήποτε άλλο ειδικό, όταν και όπου χρειάζεται. Μία διεπιστημονική προσέγγιση άλλωστε διασφαλίζει το καλύτερο αποτέλεσμα.
Πρότυπο συμβουλευτικό κέντρο το ΚεΣυΣΕ  γιατί πέρα από την ψυχική υγεία των ενηλίκων φροντίζει και για τα παιδιά. Πως είναι δυνατόν να ξεχάσουμε τα παιδιά, τα πραγματικά θύματα μέσα στις οικογένειες;

Θεμέλιος λίθος του ΚεΣυΣΕ η συνεχή και πολυποίκιλη ενημέρωση των πολιτών. Ομιλίες και ημερίδες, παρεμβάσεις στα σχολεία με ειδικούς επιστήμονες, ατομικές και ομαδικές συνεδρίες, εκπαιδευτικά και βιωματικά σεμινάρια, εκπομπή στο ραδιόφωνο « η ψυχή μας στον αέρα»,  βοηθούν στην ενημέρωση του κάθε πολίτη, του κάθε γονέα, της κάθε μητέρας, του κάθε παιδιού για κάθε πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίζει. 

Eπιστημονικά υπεύθυνη του ΚεΣυΣΕ η Μαρία Τόπα. Ψυχολόγος, πρώην στέλεχος της ΓΓΙΦ (συμβουλευτικά και συγγραφικά), πρώην σύμβουλος του ΚΕΘΙ με μεγάλη εμπειρία στην ενδοοικογενειακή βία και στην παθογένεια της ελληνικής οικογένειας και όχι μόνο.

Ας μην κρυβόμαστε δεν είναι όλα όπως θέλουμε να τα δείχνουμε στους τρίτους. Η οικογένεια δεν είναι αυτό που θα έπρεπε να είναι, ένα καταφύγιο, ένα μέρος ασφάλειας και στήριξης για τα μέλη της, ένα λιμάνι γαλήνης και προστασίας. Ας μην κρυβόμαστε η βία είναι πολύ συνηθισμένη στις οικογένειες και δυστυχώς ήταν και παραμένει, εν έτει 2013, ένα μεγάλο ταμπού.
Η Μαρία Τόπα έκανε πράξη αυτό που έλεγε  «δεν υπάρχουν δύσκολα θέματα, μόνο δύσκολες προσεγγίσεις». Κατάφερε μέσα σε ένα χρόνο να ευαισθητοποιήσει πολίτες και  επιστήμονες του Βόλου, ολόκληρης της Θεσσαλίας  και των γειτονικών νησιών. 
Με ένα ιδιαίτερο αίσθημα κοινωνικής ευθύνης, με σεμνότητα και ταπεινότητα, χωρίς φαμφαρολογίες  και διατυμπανισμούς το ΚεΣυΣΕ θέτει στόχους, εργάζεται, συν-εργάζεται και επεκτείνεται.  

Ετήσια απολογιστική έκθεση ΚεΣυΣΕ Βόλου:  


 


(photo by Konstantinos Katsampekas, K-Art)






 
 
Στεφανία Σουλή
Δικηγόρος

http://www.stefaniasouli.gr/prophil/

 

Σάββατο, 18 Μαΐου 2013

Σύζυγος αγνώστου διαμονής


Μπορεί να μην γνωρίζεις καν που βρίσκεται. Έφυγε από την συζυγική οικία και από τότε δεν υπάρχει καμία επικοινωνία ανάμεσά σας και καμία ενημέρωση.  

Μπορεί να γνωρίζεις που βρίσκεται, να μιλάς μαζί του ή μαζί της στο τηλέφωνο αλλά να μην σου δίνει τη νέα του/της διεύθυνση διαμονής. Δεν έχει βρει ακόμα σπίτι σου λέει, μένει ακόμα σε αυτούς του φίλους που σου είχε πει αλλά πολύ σύντομα θα φύγει και από αυτούς και θα σου τηλεφωνήσει να σου πει τη νέα διεύθυνση διαμονής του /της.   

Μπορεί να σου έχει δώσει μία διεύθυνση διαμονής αλλά στην έρευνα που έκανες, κατάλαβες ότι σου είπε ψέματα. Η διεύθυνση αυτή δεν υπάρχει.

Μπορεί να σου λέει ότι βρίσκεται στο τάδε νησί, που οι δρόμοι του δεν έχουν όνομα, που ό,τι θέλεις θα το στείλεις σε ταχυδρομική θυρίδα, που παρεμπιπτόντως την έχει ανοίξει για αυτό το σκοπό, για σένα.  Μα δεν την θέλεις τη θυρίδα σκέφτεσαι, μία διεύθυνση θέλεις για να κινήσεις τις διαδικασία του διαζυγίου.  
Αν και η Ελλάδα είναι μία πολύ μικρή χώρα, εντούτοις  κάποιες φορές είναι δύσκολο να εντοπιστεί κάποιος και ειδικά όταν αυτός έχει λάβει και ιδιαίτερα μέτρα προφύλαξης. Το έχουμε δει επανειλημμένα να συμβαίνει όταν εκκρεμούν ποινικές αποφάσεις ή όταν υπάρχουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα και χρέη.
Εάν ο/η σύζυγός σου επιθυμεί να παραμείνει αγνώστου διαμονής, ή είναι αγνώστου διαμονής, δεν σε εμποδίζει να προχωρήσεις τις διαδικασίες διαζυγίου, όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου.  Απλά θα επιβαρυνθείς με περισσότερα έξοδα γιατί η κατατεθείσα αγωγή, μετά την επίδοσή της στον αρμόδιο Εισαγγελέα, θα πρέπει να δημοσιευτεί και σε δύο ημερήσιες εφημερίδες, από τις οποίες η μία πρέπει να εκδίδεται στην Αθήνα και η άλλη στην έδρα του δικαστηρίου.  Αν το δικαστήριο είναι στην Αθήνα θα δημοσιευτεί σε δύο ημερήσιες Αθηναϊκές εφημερίδες.

Στεφανία Σουλή
Δικηγόρος

Παρασκευή, 17 Μαΐου 2013

«Δεν μπορώ να πληρώσω τη διατροφή»



Όλο και περισσότεροι διαζευγμένοι ή εν διαστάσει γονείς αδυνατούν, ένεκα της οικονομικής κρίσης, να καταβάλλουν τη διατροφή, που έχει επιβάλλει ο νόμος και έχει αναγνωρίσει το δικαστήριο, προς στον γονέα που έχει ανατεθεί η επιμέλεια του τέκνου ή των τέκνων.  

Όταν υπάρχει πραγματική αδυναμία καταβολής της διατροφής από τον υπόχρεο γονέα δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί το έγκλημα του άρθρου 358 ΠΚ «Παραβίαση της υποχρέωσης για διατροφή», (Εικοστό κεφάλαιο -Εγκλήματα σχετικά με το γάμο και την οικογένεια), το οποίο ορίζει ότι όποιος κακόβουλα παραβιάζει την υποχρέωση διατροφής που του την έχει επιβάλλει ο νόμος και έχει αναγνωρίσει, έστω και προσωρινά, το δικαστήριο, με τρόπο τέτοιο ώστε ο δικαιούχος να υποστεί στερήσεις ή να αναγκαστεί να δεχτεί βοήθεια άλλων, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους.       

Σύμφωνα με την νομολογία για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της παραβίασης της υποχρέωσης για διατροφή απαιτείται δεδηλωμένη παράλειψη του φερόμενου ως υπόχρεου προς διατροφή, προβλεπόμενη από το νόμο και αναγνωρισμένη με δικαστική απόφαση, έστω και προσωρινώς που διατηρεί την ισχύ της και οφειλόμενη σε κακοβουλία, δηλαδή στην ενδιάθετη βούληση μη συμμορφώσεως του δράστη προς την υποχρέωση, από κακεντρέχεια ή κακή θέληση, παρότι είχε την οικονομική δυνατότητα να καταβάλει το χρηματικό ποσό που επιδικάσθηκε για την κάλυψη των αναγκών επιβιώσεως του δικαιουμένου προσώπου για το προσδιορισμένο χρονικό διάστημα. Στο δόλο του δράστη περιλαμβάνεται και η γνώση της περί διατροφής υποχρεώσεως βάσει δικαστικής αποφάσεως, χωρίς να απαιτείται και τυπική επίδοση σε αυτόν της αποφάσεως με δικαστικό επιμελητή και γνώση ότι ο δικαιούχος θα περιέλθει σε στερήσεις ή θα αναγκασθεί να δεχθεί τη βοήθεια άλλων για τη διατροφή του. Η οικονομική δυνατότητα του υπόχρεου κρίνεται εν αναφορά προς την οικονομική κατάσταση και την επαγγελματική δραστηριότητά του ( Άρειος Πάγος 1429/2010). 

Σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο είναι αυτό που θα κρίνει και θα αποφασίσει. 


Δυστυχώς η οικονομική κρίση έχει δημιουργήσει προβλήματα επιβίωσης σε αρκετούς διαζευγμένους γονείς, οι οποίοι μέχρι πρότινος ήταν καθ’ όλα συνεπείς στις οικονομικές υποχρεώσεις τους απέναντι στα τέκνα τους, τα οποία αγαπούν πραγματικά, και πλέον αδυνατούν να καταβάλλουν το σύνολο της επιδικασθείσας διατροφής ή ένα μέρος αυτής. Σε κάποιες περιπτώσεις τα οικονομικά προβλήματα δημιουργούν και εμπόδια στον υπόχρεο γονέα να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας με το τέκνο του ή τα τέκνα του, όταν δεν έχει χρήματα ούτε για βενζίνη άρα δεν μπορεί να μεταβεί στην οικία του έχοντα την επιμέλεια γονέα για να παραλάβει τα τέκνα και ούτε μπορεί να χρησιμοποιήσει τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς γιατί ο χρόνος της επικοινωνίας είναι ελάχιστος και η απόσταση μεγάλη ή βρίσκεται όλη μέρα σε αναζήτηση εργασίας, σε συνεντεύξεις σε εταιρείες ή και σε εκπαιδεύσεις απαραίτητη προϋπόθεση, ορισμένες φορές για να προσληφθεί κάποιος.    
  

Στεφανία Σουλή
Δικηγόρος 

Δευτέρα, 13 Μαΐου 2013

Ο ρόλος της μητέρας μέσα στην οικογένεια, την εποχή της κρίσης.

Κυρίες και κύριοι,
Αγαπητοί φίλοι και φίλες καλησπέρα,

Η οικονομική κρίση στη χώρα μας, απόρροια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που ξεκίνησε το 2008, έχει διαμορφώσει τα τελευταία τρία χρόνια ένα δυσμενές πλαίσιο για τις περισσότερες  οικογένειες.
Οι σταδιακές, μέσα σε κλίμα φόβου και τρομοκρατίας για ενδεχόμενη πτώχευση, αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, τόσο στον δημόσιο τομέα όσο και στον ιδιωτικό, οδήγησαν σε επιδείνωση των συνθηκών απασχόλησης και σε αύξηση της ανεργίας. Επιπρόσθετα, αυξήθηκε η ανασφάλιστη εργασία και αρκετοί εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, έχουν μήνες να πληρωθούν, αφού συνηθισμένο είναι το φαινόμενο να μην καταβάλλονται τα δεδουλευμένα ή όπου καταβάλλονται, να δίνονται με μεγάλη καθυστέρηση.     

Απασχόληση, Εισόδημα, Περίθαλψη, Σύνταξη, Ασφάλιση, λέξεις που αποτελούσαν σταθερές στη ζωή του πολίτη, πλέον με ένα κράτος οικονομικά φτωχότερο, αποτελούν μόνο λέξεις στα χαρτιά. Η κοινωνική δικαιοσύνη παραμερίστηκε και το κοινωνικό κράτος συρρικνώθηκε καθόσον περιορίστηκαν οι κοινωνικές δαπάνες για δωρεάν υγειονομική περίθαλψη και δωρεάν εκπαίδευση, για οικογενειακά και αναπηρικά επιδόματα, για ασφάλιση.  
Μέσα σε όλα αυτά εάν υπολογίσουμε και την υπερχρέωση των νοικοκυριών από στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια, μόδα των τελευταίων είκοσι ετών, μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε αυτό που λένε οι έρευνες με νούμερα, αλλά που αφορά ανθρώπους γύρω μας και δίπλα μας: Το εισόδημα της μεσαίας τάξης έχει συρρικνωθεί δραματικά και ένα σημαντικό μέρος των λαϊκών στρωμάτων έχει βρεθεί σε κατάσταση πλήρους εξαθλίωσης.

Η μητέρα, είτε ως στυλοβάτης της οικογένειας είτε ως μονογονέας, είτε ως εργαζόμενη, είτε ως ημιαπασχολούμενη, είτε ως άνεργη, καλείται να επιστρατεύσει όλες τις δυνάμεις της, ψυχικές και σωματικές, για να κρατήσει την οικογένεια ενωμένη, να στηρίξει τον άνεργο σύζυγο, τον μερικά απασχολούμενο ή προσωρινά απασχολούμενο ή εκ περιτροπής απασχολούμενο σύζυγο,   να βοηθήσει το εξαρτώμενο ενήλικο παιδί που είναι άνεργο ή που επέστρεψε στην πατρική στέγη, να φροντίσει τον ηλικιωμένο, άρρωστο και ανήμπορο γονιό.
Ο δρόμος δύσκολος, η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα για το μέλλον μεγάλη. Ο καθημερινός αγώνας κάθε μητέρας εστιάζεται στην επιβίωση αφού κάθε νοικοκυριό έχει πλέον έναν ή και περισσότερους ανέργους. Θα μπορέσει η μητέρα να εφεύρει στρατηγικές επιβίωσης για να ανταπεξέλθει στις οικονομικές υποχρεώσεις της η οικογένεια; Θα μπορέσει η μητέρα να στηρίξει και να υποστηρίξει τα μέλη της οικογένειας ή τους ανθρώπους που εξαρτώνται από αυτήν; Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα και το μεγάλο στοίχημα εν προκειμένω.

Τα παρακάτω περιστατικά είναι ενδεικτικά για το πώς η κρίση επηρεάζει την οικογένεια και τη γυναίκα-μητέρα. Τα ονόματα και λοιπά αναγνωριστικά στοιχεία των προσώπων έχουν αλλαχθεί. Επιπρόσθετα να αναφέρω ότι οι γυναίκες που απευθύνονται σε ένα δικηγόρο, συνήθως έχουν κάποιο σοβαρό πρόβλημα και ζητούν να ενημερωθούν για τα δικαιώματά τους και να βρουν λύσεις.
 

1) Η Μαρία δημόσιος υπάλληλος ήταν παντρεμένη 10 χρόνια με το Γιώργο επίσης δημόσιο υπάλληλο. Από το γάμο τους είχανε αποκτήσει 2 παιδιά. Ο Γιώργος πίεσε και κατάφερε να πείσει τη Μαρία να υπογράψει συναινετικό διαζύγιο. Αιτία του διαζυγίου ήταν ο φόβος του Γιώργου ότι, επειδή ήταν και οι δύο δημόσιοι υπάλληλοι, κάποιος, κάποια στιγμή, θα απολυόταν. Το ζευγάρι εξακολουθεί και μένει κάτω από την ίδια στέγη, οι σχέσεις όμως έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα.  
2) Η Ιωάννα, σύζυγος και μητέρα μίας κόρης, βρέθηκε μέσα στη δίνη μία δικαστικής αντιδικίας διαζυγίου, ερήμην της, όταν η επιχείρησή της πτώχευσε. Ο σύζυγός της, έμπορος και αυτός και κύριος μεγάλης ακίνητης περιουσίας προσπάθησε να πείσει την Ιωάννα να βγάλουν εικονικό συναινετικό διαζύγιο. Η Ιωάννα ήταν αρνητική από την αρχή. Ο σύζυγός της παρά ταύτα προχώρησε σε διαδικασίες αντιδικίας και επέτυχε το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Το ζευγάρι εξακολουθεί να μένει μαζί και να είναι οικογένεια.

Και στα δύο αυτά περιστατικά, βλέπουμε την επίπτωση της κρίσης στις προσωπικές σχέσεις του ζευγαριού. Η παρουσίαση είναι επιδερμική και δεν θα μπούμε σε ανάλυση των κινήτρων, των φόβων των προσώπων που κίνησαν τα νήματα και τις διαδικασίες. Το θέμα είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις η οικονομική κρίση αποτέλεσε για τα πρόσωπα την αιτία να αντιμετωπισθούν κάποια θέματα ανορθόδοξα.   
3) Η Γεωργία θύμα ενδοοικογενειακής βίας, κατάφερε το 2010 να απεγκλωβιστεί από τον βίαιο σύζυγό της και πήρε τα τρία της παιδιά και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, κοντά στους συγγενείς της. Στην αρχή ήταν όλα καλά. Τα παιδιά προσαρμόστηκαν γρήγορα, η ίδια βρήκε και δουλειά σε μία ιδιωτική επιχείρηση, κοντά στο σπίτι της. Το τελευταίο εξάμηνο είναι άνεργη, έχει εγγραφεί στο Κοινωνικό Παντοπωλείο, έχει πάρει κάποιο ποσό από Μη Κυβερνητική Οργάνωση και ο πρώην βίαιος σύζυγος σταμάτησε να της δίνει τη διατροφή και την πιέζει πλέον να επιστρέψει.  Οι συγγενείς της είναι και αυτοί άνεργοι και δεν μπορούν να την βοηθήσουν.

4) Η Ελένη είναι χήρα συνταξιούχος, με σοβαρό πρόβλημα υγείας  και μένει σε  διαμέρισμα ιδιοκτησίας της. Αποφάσισε να φιλοξενήσει την  άνεργη κόρη της, για να ενοικιάσει αυτή το διαμέρισμά της και να έχει ένα εισόδημα. Η Ελένη εισπράττει αχάριστη συμπεριφορά από το παιδί της το οποίο την κακοποιεί και της παίρνει τη σύνταξη.
5) Η Δήμητρα είναι ελεύθερος επαγγελματίας όπως και ο σύζυγός της. Και οι δύο είναι πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Από τα ψηλά βρέθηκαν στα χαμηλά, αφού τα εισοδήματά τους συρρικνώθηκαν και πλέον δεν μπορούν να ανταποκριθούν και στις οικονομικές υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει, στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια. Είχανε μάθει τα παιδιά τους σε ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής, ιδιωτικά σχολεία, ακριβά σπορ. Η Δήμητρα αντιμετώπισε από τον μεγάλο της γιο επιθετική συμπεριφορά. Δεν βρήκε στήριξη από το σύζυγό της. Δεν ήθελε να το μοιραστεί και με τους συγγενείς και φίλους της.        

6) Η Ουρανία είναι νοικοκυρά παντρεμένη 35 χρόνια με τον σύζυγό της, συνταξιούχο. Έχουν δύο παιδιά. Η κόρη της είναι παντρεμένη, με ένα παιδάκι. Ο γιο της έμεινε άνεργος, ένα εξαιρετικό παιδί που δούλευε και παράλληλα σπούδαζε και που ποτέ , όπως λέει η μητέρα του δεν επιβάρυνε τους γονείς του. Δυστυχώς, ενώ ζούσε μόνος του και ανεξάρτητος από τα 18, στα 32 αναγκάστηκε λόγω παρατεταμένης ανεργίας να επιστρέψει στην πατρική στέγη. Το γεγονός αυτό ήταν η αιτία για ομηρικούς οικογενειακούς καβγάδες μέσα στο σπίτι. Ο πατέρας με τον τρόπο του ακύρωνε το γιο του, και τον προσέβαλλε διαρκώς. Η μητέρα προσπαθούσε με κάθε τρόπο να ηρεμεί την κατάσταση και τον πατέρα. Μάταιες οι προσπάθειες της καθόσον αυτός προκαλούσε καθημερινά εντάσεις και καβγάδες. Σε ένα καβγά χτύπησε τη μητέρα που πήρε το μέρος του γιού της. Ο γιο της έφυγε από το πατρικό σπίτι και φιλοξενείται στην αδερφή του.

Με αυτά τα λίγα παραδείγματα δεν μπορούμε να παραθέσουμε την πραγματικότητα της μητέρας και το πώς αυτή βιώνει την κρίση μέσα στην οικογένειά της. Ούτε βέβαια την αγωνία της και τις υπεράνθρωπες προσπάθειες που καταβάλλει πολλές φορές για να κρατήσει την οικογένεια ενωμένη. Μπορούμε βέβαια μέσα από αυτά τα μικρά παραδείγματα να συναισθανθούμε πόσο δύσκολη γίνεται η ζωή όταν λόγω συγκυριών αναγκάζεσαι να συμπράττεις ή να ανέχεσαι καταστάσεις, και αυτό γιατί απλά δεν έχεις επιλογή.  Το σίγουρο είναι ότι η κρίση όξυνε υπάρχοντα προβλήματα μέσα στις οικογένειες. Κανένας δεν έγινε βίαιος ένεκα της οικονομικής κρίσης. Όπως επίσης ο/η αδιάφορος σύζυγος, ο αδιάφορος γιος, η αδιάφορη κόρη υπήρχαν και πριν την κρίση.
Τα πράγματα δεν είναι όμως δυσοίωνα. Χαίρομαι να βλέπω ζευγάρια πιο αγαπημένα και πιο ενωμένα από ποτέ και συζύγους να στηρίζουν το ταίρι τους με κάθε τρόπο. Πράγματι οι έρευνες (2012) καταδεικνύουν ότι η οικογένεια, οι φίλοι και οι συγγενείς έχουν αναλάβει το ρόλο που θα έπρεπε να έχει το Κοινωνικό Κράτος. Τελικά η ουσιαστική βοήθεια, έρχεται από τους συγγενείς και τους φίλους. Προσωπικά γνωρίζω φίλη μου που είχε παραχωρήσει σπίτι της σε κάποιο γνωστό της, που είχε χρεοκοπήσει η επιχείρησή του, μέχρι να ορθοποδήσει. Σε άλλη περίπτωση θα ήταν άστεγος. Επίσης και οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και τα Σωματεία συνδράμουν όσο μπορούν, με το ελάχιστο ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτουν και τους ακόμα  πιο ελάχιστους οικονομικούς πόρους, τους συνανθρώπους μας που βρίσκονται σε ανάγκη.   

Και εδώ θέλω να συγχαρώ την Πρόεδρο του Σωματείου Εμείς κ. Λένα Μαυρακάκη για την εξαιρετική πρωτοβουλία της και την ευκαιρία που μου έδωσε να είμαι κοντά σας σήμερα.
Σας ευχαριστώ


(Εισήγησή μου με θέμα "Ο ρόλος της Μητέρας μέσα στην οικογένεια την εποχή της κρίσης"  στην επίσημη παρουσίαση του Σωματείου εμείς- Ένωση Γυναικών Γλυφάδας , την 13/5/2013, στο Δημοτικό Θέατρο "Μελίνα Μερκούρη")







http://www.notiamatia.gr/index.php/accociations-menu/item/74-%CE%B3%CE%BB%CF%85%CF%86%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CE%BF%CE%B9-%CE%B3%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%AF%CE%BA%CE%B5%CF%82-%CF%83%CE%B5-%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%BB%CE%AC%CE%BD%CE%BF






Στεφανία Σουλή
Δικηγόρος


http://www.stefaniasouli.gr/prophil/